ما الليث « 1 » محتطما « 2 » و السيل مرتكما « 3 » * و البحر ملتطما « 4 » و اللّيل مقتربا « 5 »
أمضى شبا منك اوهى « 6 » منك صاعقة * اجدى يمينا « 7 » و ادنى منك مطّلبا
و كاد يحكيك صوب الغيث منسكبا * لو كان طلق المحيّا يمطر الذّهبا
و الدّهر لو لم يخن « 8 » و الشمس لو نطقت * و اللّيث لو لم يصد و البحر « 9 » لو عذبا
[ ترجمه وى ]
اى به بخشش كفِ تو مصرفِ بحر * بحر پيشِ كفِ تو چون كف بحر
از كَفَت برده بهرهاى دريا * پيشِ جودِ تو قطرهاى دريا ( 126 - پ )
بر كفت رشك مىبرد مَعدِن * سنگ بر سينه مىزند مَعدِن
تا نَمىديده از مروّت تو * ابر كرده عرق ز خجلتِ تو
آسمان يك سماطِ احسانت * ماه و خور چون دو قرص بر خوانت « 10 »
هم جوانمرد و هم كريم خصال * هم نكو خلق و هم بزرگ اقبال
از كمالات هر چه مطلوب است * جمله در ذات شاه يعقوب است
و در اين سال هنگام توجّه قشلاق « 11 » ، ايلچى پادشاه خراسان معزّ الدّولة و الدّين ابو الغازى سلطان حسين بايقرا ، امير عاشق محمّد « 12 » نام به اردويهء « 13 » همايون آمد و ساچق « 14 » طوى ختان فرزندان خود كه در باغ زاغان كرده بود ، همراه آورد و در ضمن كتابتى « 15 » متضمّن اظهار اخلاص و مودّت صورت بزم خود « 16 » آراسته ، و بيان دلفريب آن مكتوب لطيف نام بلغا « 17 » را از ديوان بيان كاسته بود و چون صورت كتابت متضمّن حكايت آن ختان بود بعينه در اين مقام مذكور مىشود .
هامش
( 1 ) .K: السيف .
( 2 ) .F: مختطما .
( 3 ) .F: مرتطما .
( 4 ) .F: ملتظما .
( 5 ) .F: مغتربا .
( 6 ) .F: ادهى .
( 7 ) .P: يمينى .
( 8 ) .K: يكن .
( 9 ) .F: البحر
( 10 ) .FP: خانت .
( 11 ) .KP: قيشلاق .
( 12 ) .P: محمود .
( 13 ) .P: اردوى .
( 14 ) .PF: سارچق .
( 15 ) .KP: كتابت .
( 16 ) .KP: « را » ندارد .
( 17 ) .P: بقا .