بخش 7
بهاريه « 1 » سال نيكو مآل لوى ئيل تركى مطابق با سنه يكهزار و دويست و سى و پنج و ورود جمعى از فرستادگان افغان و روس و وقايعى كه در سفر سلطانيّه تا ورود به دار الخلافه بهيّه روى نمود
هنگامهآراى عرصه سپهر ، اعنى ترك گلگون چهر مهر ، درين سال فرخنده چهر ، بعد از انقضاى چهار ساعت و يك دقيقه از شب سهشنبه هشتم شهر جمادى الثانى سنه يكهزار و دويست و سى و پنج هجرى مطابق لوى ئيل تركى ، در قرارگاه حمل آرام يافت و سفير باد نوروزى با هداياى رنگين رياحين به درگاه خسرو بهار شتافت . افغان هزاردستان عجزآميز شد و خسرو گل بر عجزآميزى او رحمتانگيز . شهزادهء قوّهء ناميه در تربت چمن پاى نهاد و با بنت نباتش عقد ازدواج دست داد . صوفيان صوفپوش زاغ و زغن از پشت گرمى ملكزادهء بهمن در دار المرز چمن شورشى داشتند و از عزيمت سلطان ربيع از آن مكان رفيع روى برگاشتند . امراى نامدار صنوبر و چنار از تعديات سردار روسىنژاد دى به دربار داراى بهار آمدند و مباشرين كارخانهء سلطنت جاويد ، ايوان خلافت ابد تائيد را به جهت جلوس صاحبقران رشيد زينتنگار شدند .
بزم شيلان به قانون مستمر آراسته شد و شادىها افزوده ، غمها كاسته آمد . در خلال اين احوال ، عبد الصمد خان باركزائى افغان از جانب شاه محمود و ولدش كامران ميرزا و پيشكشى شايان به دربار معدلت اركان رسيد و ضعيف نالى و ضراعت ايشان را
هامش
( 1 ) . ملى : « بهار »