هندوستان رفته به سبب شهرت اصالت امّ اعتبارى فى الجمله يافت . در نزد نوّاب ولايت دكن معروف و از شرف منادمت او مشعوف گرديد . موازى دويست روپيه نوّاب مذكور به جهت او در ماهه بنا نهاد و چهار ساله در ماهه را در راه شاهدى فيض بخش نام در ماهى به باد داد .
پس از آنكه صاحبقران قدردان را با بازماندگان اعتماد الدوله مزبور بر سر التفات ديد ، روى به مملكت ايران نهاده چندى در دار العلم شيراز در حضرت نوّاب حسين على ميرزاى فرمانفرماى [ 182 ] مملكت فارس به شغل يساولى سرافراز گرديد .
چون جناب حاجى محمد حسين خان اصفهانى امين الدوله از مصاهرت مرحوم حاجى ابراهيم خان اعتماد الدوله با نام بود ، به سبب قرابت سببى مشار اليه را از شيراز احضار و در نزد خود چاكر و خدمتگزار نمود . در باب تعيين آدمى به جهت تشخيص و تحقيق صحت سفرين دولت انگريز در حضرت اعلى توسطى از وى كرد و سركار اقدس را بر سر ميل آورد . نامه [ اى ] دوستانه از كلك دبيران دفترخانه جاودانه به پادشاه ذىجاه انگريز تحرير شد و چون از راه اسلامبول به مملكت انگلتره مىشتافت ، نامه [ اى ] جداگانه به سلطان مصطفى خداوندگار روم نيز تسطير يافت .
شاهنشاه آگاه لقب ارجمند خانىاش بر سر نهاد و در اوايل شهر ربيع الثانى سنه يكهزار و دويست و بيست و « 1 » چهار به عزيمت روم به راه افتاد . هدايايى كه در آن سفر به همراه برد ، رشتههاى تسبيح مرواريد غلطان و طاقهجات شال كشميرى فراوان و دو قوطى مرصّع فادزهر و يك فرد قالى ابريشمى هراتى ممتاز و برخى ديگر از اسباب با امتياز بود . بقيه داستان سفارت عنقريب ذكر خواهد شد .
ذكر حركت موكب اعلى به چمن كمالآباد شهريار و وصول امير قليچ خان تيمورى از ملك خراسان و داستان فتح ترشيز و گرفتارى مصطفى قلى خان شرارتانگيز و عزيمت موكب اقدس به چمن اوجان
موكب فيروزى با يك جهان بهجت و بهروزى از دار الخلافه طهران حركت و روز
هامش
( 1 ) . ملى : - « بيست »