تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ خانى ( شامل حوادث چهل ساله گيلان ) ( فارسى ) — صفحة 369

مساهمون:

ص٣٦٩
دجله و فرات جوى خرد « 1 » مىنمايد و حوضش آب كوثر را منسوخ مىسازد و طاق دروازه‌اش طباق طاق كسرى در طى نسيان مىآورد . بيت :
تبارك اللّه از اين قلعهء سپهر آثار * كه از نظارهء وى خيره مىشود ابصار
اتفاقا در آن سال هواى ييلاق موافق مزاج مبارك افتاده بود . از آن جهت كواكب كامرانى تا غرهء ماه فروردين كه نوروز گبرى است به بيت - الخلافهء ديلمان مقيم دولت شد . بعد از شكست هوا و هوس ييلاق ، طبيعت مباركه را هوس گلگشت سطوحات مخضرهء فرحناك گيلان كه كسوت ثياب سندس خضر [ ا ] دربر داشت گشت و سبزهء اين مراد بر حديقهء خاطر اعلاى خانى دميد . بدين عزيمت روز ديگر كه بيت :
چرخ كحلى سرمهء شب را به ميل زر سرخ * همچو كحالان كشيده اندر دو چشم آفتاب
مواكب همايون از راه ليل متوجه رانكوه شدند و چند وقت در آن قلعهء مباركه روزگار به خوشدلى گذرانيدند . در اين اثنا خبر رسيد كه حكام [ مازندران ] ايلچى جهت تجديد عهد و تأكيد مواثيق به دريافت شرف نفاذ ملازمت فرستاده ، در راه‌اند . علت تامه بنيان اختصاص و بناى موالات عارضى حكام مازندران ، در آن اوان اين بود كه ايشان را رجاء ارجاع ركاب همايون به سلامت از اردو متيقن نبود . مظنهء اين تردد كه از خاطر رفع ديدند و لواى جلال خسروى را ثابت الاقبال دريافتند ، طريق [ اطاعت ] امر را شعار روزگار گردانيدن لازم دانستند . چون ايلچيان رسيدند ، خدام عليه ايشان را ديده ، سيد شريف را
هامش
( 1 ) - در اصل : خورد .