زين نقره و تاج دولت و رجوع خليفة الخلفائى سر افتخار به فلك دوار رسانيد و در خدمت اعلاى خانى روانهء گيلان و مناشير سلطنت و طوامير حكومت به توقيع أليوم اكملت لكم دينكم » مزين و مسجل گشت و نواب عالى پاى عزم به ركاب معاودت آورد و ركاب عالى از منزل اردو به راه سلطانيه كوچ به كوچ متوجه گيلان گشت . نظم :
آن را كه پاى بود نداد اين طلب ز دست * و انكس كه چشم داشت در اين ره به پا نرفت
چون از خط آب گرم نواب عالى فراغت يافت به پسا خان كه الكهء موروث و ملك قديم است ، نزول جلال و حلول اقبال واقع شد و آن ولايت از نور قدوم مواكب همايون ، زيب و زينت يافت .
پيكان تيز خبر مراجعت ، در حدقهء چشم مخالفان سلطنت و اعداى مملكت از مژه افزونتر جا گرفت و رعايا و رعيت بر مقتضاى
« وَ لَوْ جِئْنا بِمِثْلِهِ مَدَداً »
و ايضا
« وَ لَوْ شِئْنا لَبَعَثْنا فِي كُلِّ قَرْيَةٍ نَذِيراً »
از نويد طلوع رايات همايون فرحناك و شادكام شدند . از پسا خان آفتاب جلالت به حركت درآمد و بهسمت الرأس ديلمان به منطوق
« خالِدِينَ فِيها حَسُنَتْ مُسْتَقَرًّا وَ مُقاماً »
ثابت اللوا گشت و فيض عام بر جميع انام رسيد و احوال ملك و ملت بر وفق نظام انتظام پذيرفت و چشمهء نوال - زلال عدل و رأفت به خلق رسيد و از مشرب عذب احسان به مضمون
« قُلْ كُلٌّ يَعْمَلُ عَلى شاكِلَتِهِ »
سيراب گشتند .
فصل [ شانزدهم ] [ در ] بيان مقدمات بناى قلعهء مباركه سى هزار و قصهء قتل شاهى بيك خان در دست نواب شاهى و فتح خراسان به تاريخ سنهء ست عشر و تسعمائه
جوهر ذات مقدس اعلاى خانى كه بىتردد مثابهء عقول فلكى و نفوس