بعضى خصايص رسم الخطّى ( نسخهء آ )
از جمله اثبات الف « ام » و « ايد » در كتابت در امثال : « من همان بندهء قديم ام » ( ص 202 س 6 ) ، « من نيز بندهء قديم ام » ( 213 : 22 ) ، « چه بندهء قديم ام » ( 150 : 5 ) ، « بندهء مطواع ام » ( 68 : 12 ) ، « شما را كه اركان اتابك ايد » ( 157 : 4 ) ، « من سلطان جلال الدّين ام » ( 192 : 2 ) ، و رسم الخطّ حاليّه بر اتّصال است يعنى قديم و مطواعم الخ ، - ديگر حذف هاء مخفيّه و الف « است » در امثال : بودست - بوده است ( 215 : 15 ، 86 : 5 ، 203 : 5 ) ، افتادست - افتاده است ( 82 :
15 ) ، نماندست - نمانده است ( 226 : 8 ) و نظائر ذلك ، - ديگر حذف ياء تنكير در امثال : قطعهء است - قطعهايست ( 220 : 19 ) ، بيشهء است - بيشهايست ( 67 : 9 ) ، قصيدهء است - قصيدهايست ( 79 : 3 ) ، مكّارهء است - مكّارهايست ( 118 : 11 ) ، ولى ما در طبع مطابق رسم الخطّ حاليّه چاپ كردهايم ، - ديگر عدم اظهار كسرهء اضافت نه بر ياء نه بر همزه در امثال : « عروهء وثقى توكّل » ( 119 : 12 ) بجاى وثقاى توكّل برسم حاليّه يا وثقاء توكّل برسم قديم ، « حبالى امانى او را عارضهء اسقاط » ( 184 : 3 ) يعنى حبالاى امانى ، - ديگر انفصال امثال اين كلمات :
« پيشكش » ( 245 : 14 ) ، « ترك تازى » ( 247 : 11 ) ، « سبكبار » ( ج 1 ، 10 : 19 ) ، و اشباه ذلك كه اكنون پيشكش و تركتازى و سبكبار باتّصال نويسند ، - ديگر احيانا زير سين چه كشيده چه دندانهدار سه نقطه ميگذارد : « غسل ؟ ؟ ؟ برآورد » ( ج 1 ، 88 : 19 ) ، « سر ؟ ؟ ؟ حدّ هندوستان » ( 86 : 9 ) ، و در طبع اين نكته رعايت نشده است ، - ديگر اين كلمات : سچهار - سه چهار ( 205 : 5 ) ، كين - كاين يعنى كه اين