صغير و كبير جوان و پير شمشير در گردن انداختند مروّت جبلّى و كرم ذاتى « 1 » اعليحضرت ظلّ اللّهى « 2 » را شفيع جرايم خود گردانيده ، نزد حاجى « 3 » منوچهر خان « 4 » آمده از افعال ناشايست خود انابت و استغفار نمودند و شمخال ، گل محمّد بيگ ولد خود « 5 » را با عريضهاى محتوى بر ندامت به درگاه جهان پناه فرستاده طالب عفو زلات خود گرديد « 6 » و گل محمّد بيگ به اتفاق سلمان « 7 » بيگ يساول صحبت ، غلام « 8 » خاصّه [ گ 278 آ ] روى نياز به درگاه جهان پناه آورده ، « 9 » شمشير به گردن انداخته به شرف سجده « 10 » مشرف گرديد .
صاحب قران زمان كه فرزند - اسد اللّه الغالب غالب كل غالب - شاه مردان على بن ابى طالب « 11 » اند « 12 » بر عجز و استغاثهء ايشان رحم فرموده گناه ايشان را مقرون به عفو فرموده كردهاى ايشان را نسيا منسيا انگاشته و حكومت آن ديار را به دستور « 13 » به مشاراليه ارزانى داشتند « 14 » و شمخال و ولد او را كه به درگاه معلى آمده بود « 15 » به خلاع فاخر سرافراز گردانيدند . « 16 »
شرح شكار جرگهء « 17 » ميان كاله « 18 »
صيّادان غزال عيش و عشرت و شهسواران فضاى دلگشاى كاميابى و دولت ، شكار « 19 » جرگه را دام « 20 » مطلب شكارى و تماشاى اين هنگامه را متمم اسباب بساط « 21 » كامكارى مىدانند ؛ لهذا به مقتضاى قابليت مكان ، آراستن اين جشن غرابت عنوان در ميان كالهء مازندران بهشت نشان مركوز خاطر خطير اعليحضرت ظلّ رحمن گشته در حين « 22 » ورود بلدهء طيّبهء نطنز « 23 » جعفرقلى بيگ ، قورچى ركاب را مأمور فرمودند كه
هامش
( 1 ) . مر : مروت ذاتى و كرم جبلى .
( 2 ) . اساس ، ده ، ل ، مر : رحمن .
( 3 ) . م : - « حاجى » .
( 4 ) . اساس ، ل : - « خان » .
( 5 ) . مج : - « ولد خود » .
( 6 ) . د ، مج : + و صاحب قران زمان كه فرزند اسد اللّه . . . .
( 7 ) . ل ، مر : سليمان .
( 8 ) . مر : - « غلام » .
( 9 ) . م : - « آورده » .
( 10 ) . م : - « به شرف سجده » .
( 11 ) . ده : - « على بن ابيطالب » .
( 12 ) . مج : عليه السلماند .
( 13 ) . د ، مر : - « به دستور » .
( 14 ) . د : فرمودند .
( 15 ) . د : - « بود » .
( 16 ) . د : + و السلام و الاكرام .
( 17 ) . مج : در محال .
( 18 ) . د : « عنوان » سفيد است .
( 19 ) . اساس ، ل ، م : - « شكار » .
( 20 ) . م : - « دام » .
( 21 ) . د ، ده ، مر : نشاط .
( 22 ) . د : + عين .
( 23 ) . م : نور . مج : - « نطنز » .