كه دست پروردهء يد « 1 » قدرت او بود از خطاب انسانيت تاج افتخار بر سر نهاده و چارقب « 2 » خلافت عظمى از عناصر اربعه در وى پوشيده « 3 » زلال نبوت و رسالت « 4 » را كه از اين ينبوع حكمت الهى به جوش آمده بود و در جداول عروق و اعصاب انبياى مرسلين جارى ساخت و چون نوبت جريان اين زلال حيوان در گلزار وجود انسان به ديار غريب الازهار « 5 » بنى هاشم رسيد ، شعب « 6 » مختلفهاش درهم پيوسته ، صورت وحدانيت پذيرفت و از حوضهء قلب مطهر مطّلبى سر برآورد و ازين حوض سرشار از دو جانب به يك محيط يعنى وجود گرامى روشنى بخش ديدهء باريكبين ، ادراك ماصدق معنىلو لاك لما خلقت الافلاك « 7 » چمن طراز گلشن علت غايى ايجاد ، مفتاح « 8 » ابواب مسدودهء قلاع
سَبْعٌ شِدادٌ
« 9 » ، طاير بلندپرواز سدرة المنتهى « 10 » بالادستى ، خميرمايهء سرشت وجود بلندى و پستى ، آفتاب وجودش پيش از دميدن صبح « 11 » ايجاد و تكوين در طلوع ، شريعت مقدسهاش سرچشمهء انهار متنوع اصول و فروع ، شب « 12 » معراجش را مانند خسروان از صبح ، علم آفتاب پيكر بر سر ، و از نجوم درخشان درع گوهرنگار فتح « 13 » و فيروزى در بر ، گرفتاران تنگناى حوادث را به وسعت آباد خلق خوش « 14 » دليل ، در سفر لامكان خيال هستيش « 15 » بازماندهتر « 16 » از جناح جبرئيل .
بيت « 17 »
آنكه چون مه ديد رخسار جهانآراى او * گشت احول در تماشاى يد بيضاى او
چشم ماه شب گرد « 18 » را كه دزد نقد فروغ خورشيد « 19 » جهانافروز است ، به
هامش
( 1 ) . ل : برديد . د : پروريد .
( 2 ) . م ، ل : چهارقب .
( 3 ) . اشاره است به : انّا جعلناك خليفة فى الارض . قرآن كريم : 38 / 26 .
( 4 ) . مج : - « و رسالت » .
( 5 ) . م : الاذهار د : الاظهار .
( 6 ) . د : - « شعب » .
( 7 ) . حديث قدسى .
( 8 ) . مج : مصباح .
( 9 ) . قرآن كريم اشاره است به : 12 / 48 .
( 10 ) . قرآن كريم : اشاره است به : 53 / 15 .
( 11 ) . ده : قمر .
( 12 ) . د : است و
( 13 ) . مج : صبح
( 14 ) . ل : خويش .
( 15 ) . مج ، د : پستيش
( 16 ) . د : بازمانده .
( 17 ) . ل : - « بيت » . مج ، ده : نظم .
( 18 ) . د : ماه .
( 19 ) . م : - « خورشيد » .