تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ جهان آراى عباسى ( فارسى ) — صفحة 471

مساهمون:

ص٤٧١
نديدى « 1 » ز بس لشكر بىشمار * صدا ، جاى برگشتن « 2 » از كوهسار فضاى فلك بود « 3 » كوه از غبار * درو مهر ، در سنگ « 4 » خارا شرار ز گرد آن چنان داشت رخ تار و پود * كه چشم و نگه سبحه و رشته بود دهان و لب مرد ناشسته رو * سفالين شده چون دهان سبو شدى نه « 5 » فلك گردبادى ز گرد * شكستى اگر « 6 » رنگ بر روى مرد شد از گرد لبريز از آنسان سپهر * كه بر خاك ماليده شد روى مهر هوا خاكى از گردناكى شده * نفسها همه نيز « 7 » خاكى شده به فلاك گردش رسيده ز خاك * كواكب چو گلها دميده ز خاك
و قبل از آنكه اعلام نصرت فرجام وارد فراه گردد و عرض سپاه نصرت پناه ديده شود ، على قلى خان بيگلربيگى لرستان استدعا نمود كه جمعى را كه « 8 » آن عالىشأن « 9 » با وجود « 10 » بينونت « 11 » بعيده و مسافت « 12 » بىپايان در ركاب سعادت توأمان حاضر ساخته ، منظور نظر لطف « 13 » و احسان گردد « 14 » و حسب الامر
هامش
( 1 ) . ل : نديده . ( 2 ) . م ، مر ، ل ، د ، ده : پيچيدن . مج : چيدن . ( 3 ) . ل : بد . ( 4 ) . مر : ز سنگ . ل ، د : از سنگ . ( 5 ) . مج : بر . ( 6 ) . ل : وگر . ( 7 ) . اساس ، مر ، مج : تير . م ، ل : تيره . ( 8 ) . م ، ل : لرستان معروض داشت كه سپاه لرستان كه . ( 9 ) . د : عاليجاه . ( 10 ) . مج : - « با وجود » . ( 11 ) . م ، ل ، د : بينونة . مج : بىنوبت . ده : بنيونه . ( 12 ) . مج : مسافات . ( 13 ) . د : عواطف . ( 14 ) . مر : كردند .
تاريخ جهان آراى عباسى ( فارسى ) — صفحة 471 | ميرزا محمد طاهر وحيد قزوينى / سيد سعيد مير محمد صادق