تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ جهان آراى عباسى ( فارسى ) — صفحة 467

مساهمون:

ص٤٦٧
اردبيل و عباسقلى خان حاكم كسكر « 1 » و جمشيد خان حاكم خوار و سمنان و منوچهر سلطان « 2 » حاكم « 3 » صوفى ولد آدم سلطان كه همشيره‌زادهء سلطنت پناه رستم خان والى گرجستان « 4 » و على خان سلطان « 5 » شقاقى و بوداق سلطان جوانشير و محمّد سلطان اسپرلو « 6 » حاكم سراب و مهديقلى سلطان و امام قلى سلطان سپاه « 7 » منصور و جمعى از قورچيان شاهى سيون روانه شود و چون نعل عزيمت اقليم « 8 » گيرى و كشورستانى « 9 » در آتش بود ، با وجود چنان مكانى زيبا « 10 » كه تماشا در خلوت « 11 » ديدهء ارباب بصيرت ، از شوق ديدن « 12 » آن ناشكيبا است زياده از هشت روز توقف ننموده ، سلسله جنبان نقل و تحويل از آن مكان خلدنشان گشتند . پل مالان كه در دو فرسخى شهر واقع است ، مضرب سرادقات « 13 » جاه و جلال گرديد و بنابر آنكه معروض شد كه در نيستان كنار هرات رود كه در جوار « 14 » پل مزبور واقع است ، تذرو و گراز بسيار « 15 » به هم مىرسد ، خاطر اشرف از حيثيت ميلان « 16 » شكار گراز سه روز تسويف « 17 » عزيمت [ گ 197 ب ] سفر فرموده ، با خاصّ و عام « 18 » سپاه ، به قصد شكار سوار شده ، امر فرمودند كه لشكر « 19 » از اطراف ، نيستان را در ميان گرفته ، به خروش و فغان « 20 » و صيحه و فرياد رعدنشان ، آن وحشىنژادان را از آن مكان بيرون آوردند « 21 » و در بعضى امكنه كه تراكم نى راه تردّد بر سوار و پياده مسدود ساخته و « 22 » گرازان را حصنى « 23 » حصين و ديوار آهنين است ، آتش زده نشان ازنى « 24 » نگذارند .
هامش
( 1 ) . ل : لسكر . ( 2 ) . م ، مج ، ده : خان . ( 3 ) . مج : - « حاكم » . ( 4 ) . اساس ، د ، ده : - « ولد آدم سلطان . . . گرجستان » . ( 5 ) . م : حاكم . ( 6 ) . م ، ل : اميرلو . مج : اسبرلو . د : اسيرلو . ( 7 ) . اساس ، د ، م ، مج ، مر : سياه . ( 8 ) . مج : - « اقليم » . ( 9 ) . م : گشائى . ( 10 ) . مر : + مكانى . ( 11 ) . مج : - « در خلوت » . ( 12 ) . مج ، ديدهء . ( 13 ) . اساس : صرادقات . ( 14 ) . م : جوا . ( 15 ) . م : - « بسيار » . ( 16 ) . مج : سيلان . ( 17 ) . مج : توقف . ( 18 ) . م ، ل : خواص و عوام . ( 19 ) . م ، ل : لشكرى . ( 20 ) . م : افغان . ( 21 ) . م ، مج ، ده : آورند . ( 22 ) . م : بسته است و . مج : بود . ( 23 ) . مج : حصن . ( 24 ) . مج : - « نشانى ازنى » . اصل ، مر ، د ، ده : - « ازنى » . ل : آتش زده از نى .