گرفتاران نموده ، خليل خان را از ايالت آن جماعت « 1 » معزول فرموده ، ايشان « 2 » را به خاصهء شريفه منسوب ساختند و داروغگى ايشان به وقتان بيگ ، يوزباشى « 3 » غلامان ، تفويض يافت .
آمدن « 4 » زال ارسطاو « 5 » و قراقلخان و يوتم « 6 » اميلاخور به درگاه جهان پناه
خازنان « 7 » مكنوزات ممكنات « 8 » و گنجور نقود هستى مكونات « 9 » را در هر زمان « 10 » گنجى از اسرار عجيبهء بديعه مخزون است كه به ميانجى حكمت بالغه در وقتى كه هنگام ظهور « 11 » آن گنجينهء الهى باشد ، به عالم شهود و ظهور جلوهگر مىسازد ، به فحواى « 12 » « الامور مرهونة باوقاتها » تواند بود كه بسيارى « 13 » از غوامض امور كه ابواب مشيّدهء آن به مقاليد سيوف اقليم گشايان صايب تدبير « 14 » قوى بازو « 15 » گشوده نگردد ، در حين توجه اعلام ظفر فرجام ليالى و ايّام كه معدّ و موقوف عليه انجام آن مرام است ، « 16 » مانند غنچهء گل كه از تنفس انفاس نسيم سحر « 17 » و ريزش قطرات مطر ، چنانچه مضمون اين بيت « 18 » كه :
بيت « 19 »
رسد چو وقت ، گره از گره گشوده شود * دليل قطرهء باران و غنچهء گل بس
بر آن ناطق است ، قرين شكفتگى مىگردد و بى ترتيب اسباب و آلات ظاهرى « 20 » آن مطلب « 21 » [ گ 176 آ ] صورت « 22 » انجام مىيابد و از نظاير و شواهد و استقرار « 23 » اين
هامش
( 1 ) . م ، مج ، د ، ده : ايالت مزبور .
( 2 ) . م ، ده : جماعت مزبوره را . مج ، د : جماعت مزبور را .
( 3 ) . ل : از « عالم اسباب . . . » ص 109 تا « وقتان بيگ يوزباشى . . . » ص 116 ندارد .
( 4 ) . مج : ذكر آمدن .
( 5 ) . م ، مج ، مر ، ل ، د : ارسطا .
( 6 ) . د : تويم .
( 7 ) . م ، مج ، ل ، د : خازن .
( 8 ) . د : + كنوزات .
( 9 ) . د : نقود ممكنات . ده : نقود هستى مكنونات .
( 10 ) . م ، مج ، ل ، د : زمانى .
( 11 ) . م : بروز .
( 12 ) . اساس ، مر : به فحوى .
( 13 ) . م : - « بسيارى » .
( 14 ) . م ، مر ، ل ، د ، ده : راى .
( 15 ) . ل : بازوى .
( 16 ) . مج : - « مرام است » .
( 17 ) . ل : سحرى .
( 18 ) . ل : ابيات . مج : + است .
( 19 ) . م ، ل ، ده : - « بيت » . مج ، مر : نظم .
( 20 ) . م ، ل : تحصيل .
( 21 ) . م : مطالب .
( 22 ) . اصل : « صورت » تكرار شده است .
( 23 ) . د : نظاير شواهد - استقرار .