تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ جهان آراى عباسى ( فارسى ) — صفحة 394

مساهمون:

ص٣٩٤
بنابراين معنى فيما بين حيدر بيگ ايشيك آقاسى باشى حرم عليّهء عاليه و ميرزا تقى اعتماد الدوله غبار وحشت و كدورت بالا گرفت و زلال آشنايى به تهييج گرد نفاق غبارآلوده گرديد . باعث بر اقدام اين امر از طرفين آن بود كه جماعت ايل ايواوغلى « 1 » كه جمع و بنيچهء ايشان به تيول حاكم ابيورد مقرر است ، متوسل به حيدر بيگ « 2 » شده ادعا مىنمودند كه داخل ايواوغلى « 3 » اند و چون جماعت ايواوغلى « 4 » معاف و مسلم‌اند ، ايشان نيز مىبايد « 5 » معاف و مسلم باشند « 6 » و حيدر بيگ در معاف ساختن « 7 » جماعت مزبوره سعى مىنمود « 8 » و چون معافى جماعت مزبور « 9 » مستمسكى نداشت ، اعتماد الدوله جرأت بر اقدام امر « 10 » مزبور نمىكرد ، « 11 » تا رفته رفته با فساد مفسدان كار به جايى رسيد كه مكالمهء غايبانه به مكاوحت حاضرانه « 12 » قرار گرفت « 13 » و از طرفين مكالمات كدورت آميز وحشت « 14 » انگيز كه هريك از آنها نيز « 15 » وسيلهء « 16 » دشمنى چندين ساله تواند بود ، مذكور شد . حقيقت سخنان مزبور « 17 » به عرض باريافتگان سرادقات جاه و جلال رسيد ، چون بعد از وقوع اين مراتب ، رفع مناقشه با وجود استقلال طرفين از مقولهء محالات بود ، لهذا به جهت انتظام امور جهاندارى مقرر شد كه حيدر بيگ دست از شغل معيّن بازداشته به دعاى دوام دولت ابد پيوند اشتغال نمايد و در حينى كه رايات جاه و جلال و الويهء سعادت و اقبال از دار السلطنهء قزوين به جانب دار السلطنهء اصفهان در حركت آمد ، « 18 » حيدر بيگ در دار المؤمنين قم مجاورت مضجع مطهّر و مرقد منوّر نوّاب خاقان رضوان مكانى « 19 » اختيار نمود و بعد از ورود [ به ] دار السلطنهء اصفهان ، راست انديش درست كردار صايب تدبير صادق گفتار ، مقرب الخاقانى على قباد بيگ
هامش
( 1 ) . م ، مج ، ل : ايواغلى . د : ايلداوغلى . ده : حيدر بيگ شده ادعا مىنمودند كه . ( 2 ) . م : + متوسل شده . ( 3 ) . م ، مج ، ل ، ده : ايواغلى . ( 4 ) . م ، مج ، ل ، ده : ايواغلى . ( 5 ) . م : نيز بايد كه . ( 6 ) . د : - « مىبايد معاف و مسلم باشند » . ( 7 ) . د : داشتن . ( 8 ) . مر ، د : مىنمودند . ( 9 ) . م : مذكوره . ( 10 ) . م : - « امر » . ( 11 ) . م : نمىنمود . ( 12 ) . م : به مكاوحهء خاضرانه . ( 13 ) . د : يافت . ( 14 ) . مج ، د : خشونت . ( 15 ) . م ، مر ، ل ، د ، ده : از آن به تنهايى . مج : از آن دشمنى . ( 16 ) . مج ، د : - « وسيله » . ( 17 ) . م : مذكور . ( 18 ) . د : آيد . ( 19 ) . م : مكان .