تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ جهان آراى عباسى ( فارسى ) — صفحة 361

مساهمون:

ص٣٦١
تخم رياحين الوان مىكارد و ثمر اول از شكوفه ، خيمه « 1 » به ساحت گلزار زده « 2 » بعد از آن از شهربند « 3 » عدم بيرون مىآيد « 4 » كفّتين روز و شب را قاعده سنجان رموز آفرينش ترازوى اوزان پادشاهى عظيم الشأن قرار داده‌اند . چون يكى از كشور خدايان كه به گرانمايگى اقبال روزافزون ممتاز باشد بر اورنگ اقليم گشايى نشيند قبل از « 5 » جلوس آن خسرو بيهمال فرمانروايى « 6 » از تخت اعتبار برمىخيزد « 7 » . از اين جا است كه مقارن طلوع خورشيد « 8 » جهان آراى « 9 » وجود وافر الجود حضرت ختمى پناه ديدهء « 10 » دوربين اقبال مسندآرايان عجم ، « 11 » به مثل « 12 » خطوط شعاعى آن مهرفروزان « 13 » از لباس بينايى عريان گرديد و به ذوق جبهه سايى خاكدان آستان « 14 » عرش نشان « 15 » كنگرهء ايوان كسرى روى « 16 » بر خاك عجز و انكسار نهاد . « 17 » چراغ شهرت « 18 » آتش پرستان فارسى « 19 » را زبان گويايى كوتاه گشت و اصنام ارباب كفر و طغيان را كه كوكب « 20 » ثابت بروج اعتبار بودند سير از اوج « 21 » عزت به حضيض و بال و نكال منتهى شد و « 22 » چون ، اعليحضرت « 23 » ظلّ اللّهى « 24 » نور آن چراغ و ضياء آن آفتابند به مضمون صدق مشحون « الولد سرّابيه » مقارن اشراق نور عالم تاب دولت اين برگزيدهء رحمن ، مردم ديدهء « 25 » فرمانرواى ممالك تركستان كه به نيروى بازوى شوكت و اعتلاى همّت [ گ 162 ب ] و وفور « 26 » جرأت ، قدوهء مسندآرايان توران « 27 » بود از خيرگى آن نور ساطع و حيرت آن شعشعهء لامع ، سررشتهء
هامش
( 1 ) . مر : شكوفه خيمه . ( 2 ) . ده : زده . ( 3 ) . مج : « بند » ندارد . ( 4 ) . مج : آمد . ( 5 ) . م ، مج ، ل ، د : مقارن . مر : « نشيند قبل از » تكرار شده . ( 6 ) . م : فرمانفرمايى . مج : فرمانرواى . ( 7 ) . اساس : اعتبار مىخزد . ( 8 ) . م ، ل : آفتاب . ( 9 ) . م : جهان آرايى . مر : جهان آرا . ( 10 ) . م : عليه صلوات اللّه . ( 11 ) . د : - « عجم » . ( 12 ) . مج ، مر ، ده : به ميل . د : ميل . ( 13 ) . م : مهرافزون . ( 14 ) . مر ، ل ، د ، ده : خاك آن آستان . مج : خاك آستان . ( 15 ) . م : - « به ذوق جبهه سايى خاكدان آستان عرش نشان » . ( 16 ) . م ، ل : روى نياز . ( 17 ) . م : نهاده . ( 18 ) . مر : - « شهرت » . ( 19 ) . م : « فارسى » ندارد . د ، ده : فارس . ( 20 ) . م : كواكب . ( 21 ) . م : سر اوج . ل : سير اوج . د ، مج : سر از اوج . ( 22 ) . د : شده . ( 23 ) . مج : اعلاحضرت . ( 24 ) . م ، مج ، ل : ظلّ آلهى . ( 25 ) . د : - « ديده » . ( 26 ) . اساس : - « و وفور » . د ، ده ، م ، مر : برفور . ل : بر وفور . ( 27 ) . ل : + گماشته .