تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ جهان آراى عباسى ( فارسى ) — صفحة 360

مساهمون:

ص٣٦٠

آمدن « 1 » سلطنت پناه امام قليخان « 2 » به درگاه جهان پناه « 3 » و كيفيت ورود و احترام يافتن و روانه شدن به مكّهء معظّمه ، زادها اللّه « 4 » شرفا و تعظيما « 5 »

نقش بندان نسج « 6 » بينش « 7 » فريب كارگاه امكان ايزدى « 8 » پردهء غيب را به تصاوير دلپذير آراسته‌اند و خلوتيان اين را ، به زينت هر هفت پيراسته ؛ در هنگامى « 9 » كه عروس ملك به عقد دوام صاحب شوكتى درمىآيد « 10 » مانند بزم آرايان محافل عيش و نشاط اين نقوش دلفريب و لعبتان قدسىنژاد را كه ديدهء « 11 » دوربينان از استقصاى « 12 » كماهى آن به كوتاهى و نارسايى اعتراف دارد به « 13 » محفل ظهور جلوه‌گر مىسازند و حجلهء گردون را از جلوهء آن دوشيزگان حجب غيب ، رشك نگارستان و انموذج روضات جنان به رونمايى « 14 » اين حورىنژادان ، « 15 » از يكجهتان اخلاص آيين كه [ گ 162 آ ] محرم تماشاى اين بزم دل فريب‌اند آرام دل خواهش قرين مىنمايند و از اعادى نفاق‌آيين روشنايى ديدهء جهان‌بين مىستانند . چنانچه « 16 » عنبرآگين « 17 » ساختن هواى « 18 » ارديبهشت لازم شكفتن ازاهير بستانى « 19 » است اعتدال بخشى « 20 » مزاج فاسد ايّام خاصيت شميم انوار صاحبقرانى است بدان « 21 » طريق كه اشراق « 22 » لازم آفتاب است . هر امرى از امور غريبه منتج اثرى از آثار عظيمه مىباشد . طلوع مهر منير را علامتى روشن است كه صبح صادق را به اخبار آن روسفيد دارد و آمدن بهار را علامتى كه سنبل را موى كشان از خلوت كون « 23 » به پيشگاه ظهور مىآورد . « 24 » دهقان نخست زمين چمن « 25 » را مستعد شكفانيدن نموده ،
هامش
( 1 ) . مج : شرح آمدن . ( 2 ) . مج : + والى تركستان . ( 3 ) . مج : + ظلّ آله و اعزاز و احترام . م ، ل ، د ، ده : و اعزاز و احترام . ( 4 ) . اساس ، د ، ده ، م ، مر ، ج : - اللّه . ( 5 ) . م ، مج : - « زادها شرفا و تعظيما » . د : - « و تعظيما » . ( 6 ) . م ، مر ، ل ، ده : نسيج . د : بسيج آفرينش . ( 7 ) . م ، ل ، د : - « بينش » . ( 8 ) . م ، مر ، د ، ده : آن روى . ( 9 ) . م : خلوتيان اين سراپرده در اين وقت . ( 10 ) . مج : مىآمد . ( 11 ) . د : - « ديده » . ( 12 ) . م ، مج ، مر ، ل ، د : - استقصاى . ( 13 ) . م : دارند در ؛ ل : دارد و از . ( 14 ) . ل ، د ، ده : به رونماى . ( 15 ) . اساس ، ده : حورنژادان . ( 16 ) . ل : چنان كه . ( 17 ) . مج ، مر ، ل : عبيرآگين . ( 18 ) . مر : - « هواى » . ( 19 ) . م : بهارى . ( 20 ) . ل : بخش . ( 21 ) . ل : بدين . ( 22 ) . د : استراق . ( 23 ) . م ، د ، ل ، مكون . مج ، ده : كمون . ( 24 ) . مج ، ده : مىآرد . ( 25 ) . م : - « زمين چمن » . ل : زمين را .
تاريخ جهان آراى عباسى ( فارسى ) — صفحة 360 | ميرزا محمد طاهر وحيد قزوينى / سيد سعيد مير محمد صادق