[ گ 154 ب ] باب سوّم « 1 »
از ابواب اين كتاب در ذكر جلوس ميمنت مأنوس اعليحضرت صاحبقران ظلّ رحمن « 2 » بر اورنگ جهانبانى و كشورستانى ملك فسيح الفضاى ايران و شرح واقعات و صادرات زمان ابد توامان كه به ظهور اعلام نصرت فرجام قايم آل محمّد صلى اللّه عليهم اتصال يابد . « 3 »
شرح جلوس اعليحضرت « 4 » ظلّ اللّهى « 5 » و وقايع سال اوّل جلوس مطابق يونت ئيل سنه اثنين و خمسين و الف هجرى « 6 » " 1052 "
خالق مهربان كه معمار كاخ وجود انسان خاكى بنيان است به مقتضى « 7 » اعجوبه كارى حكمت بالغه در هر ناگوارى كه مذاق ارباب ظاهر را « 8 » از آن دست خواهش كشيده « 9 » و بساط آرزو نورديده « 10 » است ، شهدى فايق كه مذاق عرفان لذّت شناسان از ادراك آن قاصر است ، تعبيه نموده « 11 » و در صدف هر ناپسندى كه غواص فكرت انسانى را از نيل آن دست مراد كوتاه است ، گوهر حكمتى « 12 » كه قبول خاطر
هامش
( 1 ) . مر : باب سيّوم
( 2 ) . مر : ظلّ رحمن شاه عباس دوّم
( 3 ) . م ، مج ، ل ، د ، ده : - « از باب سوّم تا اتصال يابد » .
( 4 ) . مج : اعلاحضرت
( 5 ) . م ، ل : ظلّ الهى بر اورنگ جهانبانى و وقايع سال جلوس ميمنت مأنوس ده : ظلّ اللّهى بر اورنگ جهانبانى و وقايع سال جلوس
( 6 ) . م : - « جلوس مطابق يونت ئيل . . . و الف هجرى » . مج ل : - « مطابق يونت ئيل . . . و الف هجرى » . د :
عنوان سفيد است .
( 7 ) . د ، م : به مقتضاى
( 8 ) . مر : دهر كه از آن .
( 9 ) . م : خواهد كشيد
( 10 ) . مج : نورزيده د : درنوريده
( 11 ) . م : - « نموده » .
( 12 ) . ل : كه هر حكمى . د : حكمت .