جواب : اين حكم عام است كه تخصيص يافته . يعنى اهل انجيل بايد به مطالبى مثل پذيرفتن نبوّت پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله با ذكر علامات روشن كه خداوند در انجيل نازل فرموده ايمان بياورند و اين مطالب نسخ نشدهاند .
فَإِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمْ أَنَّما يُرِيدُ اللَّهُ أَنْ يُصِيبَهُمْ بِبَعْضِ ذُنُوبِهِمْ
« 1 » سؤال 232 : چگونه كفّار را به برخى از گناهانشان معاقب ساخت درحالىكه آنان بايد پاسخگوى تمامى گناهان خود باشند ؟
جواب : منظور عقوبت و مؤاخذهء آنها در دنياست كه عبارت از تبعيد بنى النضير بود . ( البته برخى اين عقوبت را در مورد بنى قريظه گفتهاند ) اين تبعيد ، مجازات برخى از گناهان آنهاست ، چون موقت و مقطعى مىباشد ولى مجازات شرك آنها دائمى و غير قابل تصور است .
برخى گفتهاند : بعض ذنوبهم يعنى بخشى از گناهان آنها كه در اين آيه آمده است به معناى اعراض از حكم قرآن است كه راضى به قضات ولى نه بر اساس قرآن بودند اما خداوند به احترام و تعظيم قرآن از ذكر آن خوددارى فرمود .
وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ حُكْماً لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ
« 2 » سؤال 233 : حكم پروردگار براى عموم مردم زيبا و درست است خواه اهل يقين باشند و خواه نباشند ، پس چطور حكم اللّه را براى اهل يقين زيبا دانست ؟
جواب : چون اهل يقين بيشترين بهره را از حكم اللّه مىبرند بلكه تنها آنها از حكم اللّه سود مىبرند و بقيه بىبهرهاند گويا حكم اللّه اختصاص به
هامش
( 1 ) . سورهء مائده ، آيهء 49 : اگر آنها اعراض نمايند بدانكه خداوند مىخواهد كيفر برخى از گناهانشان را بدهد .
( 2 ) . سورهء مائده ، آيهء 50 : و چه كسى است بهتر از خدا براى داورى براى كسانى كه يقين دارند .