از تعرّض پارسىها سالم بماند ، سفائن خود را بيكى از دو شعبهء مزبور نيل كشيدند و سپاه پارس بمحاصرهء ايناروس و همراهان او و آتنىها پرداخت . اين محاصره يك سال و نيم به طول انجاميد و در اين مدّت پارسىها تمام مصر را باطاعت درآوردند . فقط آميرته « 1 » در دلتاى نيل مقاومت ميكرد و پارسىها بدين سبب ، كه اين صفحه تماما پر از باتلاق بود ، نميتوانستند بر او دست بيابند . محاصرهء جزيرهء پرسپىتس طول كشيد و پارسىها ، چون ديدند با وسائل عادى نميتوانند داخل جزيره شوند ، بالاخره تصميم كردند باينكه يكى از شعبههاى نيل را بخشگانند ، تا بىمانع داخل جزيره گردند . با اين مقصود نهرهاى زياد كنده آب نيل را در آن انداختند و كشتىهاى آتنى به خاك نشست .
پس از آن پارسىها بجزيره حمله كردند و ايناروس يگانه چاره را در اين ديد . كه تسليم شود و در نتيجهء مذاكرات ، خود او با همراهانش و پنجاه نفر يونانى تسليم شدند ، به اين شرط كه جان آنها در امان باشد ، ولى بشوش رفته بعد بامر شاه مرخّص گردند . باقى سپاهيان يونانى بعدّهء شش هزار نفر نخواستند تسليم شوند و ، براى اينكه كشتىهاى آنها بدست ايرانيان نيفتد ، سفائن خود را آتش زدند . بر اثر اين اقدام چون ارتهباذ و مگابيز ديدند ، كه آنها مصمماند از جان گذشته بجنگند ، راضى گشتند باينكه با آنها مساعدت كنند ، تا به اوطان خود برگردند . آتنىها اين شرط را پذيرفته از راه سيرن بيونان برگشتند ( ديودور ، كتاب 11 ، بند 77 ) .
توسيديد گويد ( كتاب 1 ، بند 110 ) عدّهء يونانىهائى كه برگشتند ، خيلى كم بود و غالب يونانىها تلف شده بودند . پس از تسليم شدن ايناروس و مصريها و يونانىها پنجاه كشتى آتنى به رود نيل داخل شد . توضيح آنكه آتن اين سفائن را بكمك آتنىها و مصريها فرستاده بود و آنها از تسليم شدن قشون مصر و يونانى خبر نداشتند .
سفائن ايران در حال به آنها حمله كرد ، سپاهيان برّى هم كمك كردند و در نتيجه اين پنجاه كشتى آتنى تلف شد ( 454 ق . م ) . از شرح مذكور معلوم است ، كه شورش مصر شش سال طول كشيده و پس از آن اين مملكت قديم تاريخى از نو يكى
هامش
( 1 ) -Amyrteus( بمصرى آمون الرّوت يا آمونروت ) .