ذكر وقايع سنهء نهصد و شصت و شش هجرى [ موافق سال نهصد و پنجاه و ششم « 1 » از رحلت « 2 » خير البشر ] مطابق سال سيم الهى
در هفدهم محرم اين سال ارك قلعهء آگره كه به بادلگر « 3 » موسوم بود ، محل نزول همايون شد . و هم در آن ايام بيرام خان از پير محمد خان آزردهخاطر شده در مقام استيصال او درآمد ؛ چه ، اختيار و اعتبار او به حدى رسيد كه جميع اركان دولت و اعيان حضرت و امراى الوس جغتاى به در خانهء او مىرفتند ، و اكثر اوقات بار نايافته مراجعت مىكردند . نوبتى بيرم خان به وقتى كه ملا پير محمد خان انحراف مزاجى داشت به عيادت او رفت . و غلام دربان او پيش آمده گفت كه « چندان توقف مىبايد كرد كه خبر قدوم شما برسد . و بعد از اذن درون رويد . » خانخانان از اين سخن به غايت برآشفت .
ملا پير محمد آگاه شده به عذرخواهى از منزل خود بيرون آمد . اما سودى نكرد . با وجود اين چون خانخانان درون رفت بجز يك كس از نوكران او اذن دخول نيافت . و خانخانان بعد از مراجعت از اوضاع ملا پير محمد انديشهمند شد و بعد از چند روز جمعى را فرستاد كه اسباب سلطنت از ملا پير محمد گرفته او را به قلعهء بيانه بردند و از آنجا به گجرات فرستادند كه به حج رود .
و حاجى محمد خان شيبانى به جاى ملا پير محمد ، وكيل خانخانان شد . و شيخ گدايى ، ولد شيخ جمالى دهلوى كه سابقهء دوستى با خانخانان داشت و به وقت فترت هندوستان كه بيرم
هامش
( 1 ) . ق : سنهء نهصد و هفتاد و ششم .
( 2 ) . م : 966 .
( 3 ) . م : بادل گهر .