تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مازندران و استرآباد ( فارسى ) — صفحة 112

مساهمون:

ص١١٢
خزر سرچشمه ميگيرند . دو رودخانه كه نسبة بزرگترند يكى قره‌سو و ديگرى باغو است . عاشوراده يا جزيرهء عاشور سه جزيره‌اند يكى بزرگتر ديگرى متوسط و سومى كوچك ولى جزيره كوچكتر كه در سمت شرقى دو جزيره ديگر واقع است ، اينك بزرگترين آنها است و ده تا پانزده كلبهء ماهيگيران در انتهاى غربى جزيره هست . جزيرهء متوسط غير مسكون و سومى كه اسما بزرگتر و در حقيقت كوچكترين آنها است ايستگاه بحرى روسها است . در سال 1841 مسيحى كنت مد « 1 » وزير مختار روس از شاه ايران اجازه گرفته بود كه روسها جزاير عاشوراده ( اشوراده ) را اشغال و پايگاه دريايى بسازند و آنجا را براى جلوگيرى از تجاوزات تركمنها مورد استفاده قرار دهند . در سال 1781 كنت وينوويچ بفرماندهى يك دسته كشتىهاى جنگى روس مأمور شد كه مركزى در جنوب شرقى درياى خزر تأسيس نمايد . وى اشرف را براى اين منظور انتخاب كرد و به قدرى به انجام اين كار اطمينان داشت ، كه نام اين شهر را تغيير داد و بر آن اسم ملى سوپل يعنى شهر زنبوران عسل گذاشت و از ادارهء نظارت نشانهاى رسمى پطرزبورگ براى شهر جديد نشانى گرفت . ولى آغا محمد خان از اشغال اشرف بوسيلهء كنت مزبور جلوگيرى كرد . در نتيجه او ناگزير شد نقشهء خود را تغيير دهد و بجاى آن برجى در قرادوين نزديك گلوگا بسازد . در واقع ميخواست ايستگاهى دائمى در يكى از جزيره‌هاى خليج « 95 » استراباد برپا كند و بنا بود نام آن ملى تونيس يعنى « جزيرهء زنبوران عسل » باشد . دربارهء اين موضوع كه چگونه آغا محمد خان ناخداى روسى و زيردستانش را به استراباد دعوت كرد و در آنجا زندانى نمود تا او به كشتىهاى خود فرمان فرستاد كه بناهائى را كه ساخته بودند خراب كنند فورستر كه چندى بعد از آن وقايع
هامش
( 1 ) -Count Mede