59 - جلالاى طباطبايى « 1 »
ميرزا محمد جلال الدين طباطبايى زوارى از شاعران و نثرنويسان و مؤلفان معروف در سدهء يازدهم هجريست . نصرآبادى او را از سادات طباطبايى قهپايه و صاحب روز روشن او را يكبار نصرآبادى ( ص 173 ) دانسته و بار ديگر با تخلص جلالى از سادات اردستان شمرده ( ص 176 ) و محمد صالح كنبوه در شاهجهاننامه يا عمل صالح او را يزدى خوانده است ولى او در موثقترين مأخذها قهپايهيى زوارى و از سادات آنجاست . نصرآبادى نوشته است كه « مشار اليه صاحب كمالات صورى و معنوى بوده در ترتيب انشاء نهايت مولويت داشته صلاح و تقواى او بمرتبهيى بود كه شرح نتوان داد چنانچه ( - چنان كه ) اكثر شبها به بيدارى و مداومت ادعيه اوقات صرف مىكرد . از عراق بهندوستان [ رفت و ] در خدمت شاهجهان كمال اعتبار داشت . حسب الامر سوانح ايام آن پادشاه را بخوبترين عبارتى بسلك تحرير كشيد . ياران كه آن تاريخ را ديدهاند نقل مىكنند كه بطريق وصاف نوشته . پادشاه به او مهربانى بسيار مىكرد اما او در فكر ذخيره نبود ، با مصاحبان و ندما و فقرا صرف مىكرد ، چند سال قبل از حال تحرير
هامش
( 1 ) - دربارهء او بنگريد به :
* شاهجهاننامه يا عمل صالح ، محمد صالح كنبوه ، لاهور 1967 ، ج 3 ص 432 و 436 .
* فهرست مشترك نسخههاى خطى فارسى پاكستان ، احمد منزوى ، ج 5 بىتاريخ ص 141 - 142 .
* تذكرهء نصرآبادى ، تهران 1317 ، ص 102 - 103 .
* روز روشن ، تهران 1343 ، ص 173 و 176 .
* تاريخ ادبيات فارسى ، هرمان اته ، ترجمهء استاد فقيد دكتر رضازادهء شفق ، تهران 1337 ، ص 270 - 271 .
* مقدمهء دستورنامهء كسروى ، چاپ تبريز 1334 بقلم مرحوم مجتبى مينوى .
* فهرست نسخههاى خطى فارسى كتابخانهء موزهء بريتانيا ، چارلز ريو ، ص 932 - 933 .
* تاريخنويسى فارسى در هند و پاكستان ، دكتر آفتاب اصغر ، لاهور 1364 ش ، ص 327 - 329 .