درگذشت .
وى مورخ و نويسنده و شاعر بود . از تأليفاتش نخست تكملهء اكبرنامهء شيخ ابو الفضل علامى است ، به اين معنى كه چون ابو الفضل بسبب قتل او بر دست عاملان جهانگير ( پيش از رسيدن بسلطنت ) نتوانست اكبرنامه را بپايان برساند در 1037 ه عنايت الله از طرف شاهجهان مأمور شد كه حوادث چهار سال آخر دوره جلال الدين اكبر را برشتهء تحرير درآورد و بر اكبرنامه بيفزايد .
اين ذيل يا تكمله حاوى اطلاعات سودمندى است دربارهء عصيان و خروج جهانگير بر پدرش اكبر ، قتل خائنانهء ابو الفضل علامى بتحريك جهانگير ، تعقيب و مجازات قاتلان ابو الفضل بفرمان اكبر ، جنگهاى دكن ، بيمارى و مرگ اكبر . عنايت الله در نگارش اين ذيل يا تكمله سعى داشت تا روش ابو الفضل علامى را دنبال كند . اين ذيل در ضميمهء جلد سوم اكبرنامه بسال 1887 ميلادى در كلكته بطبع رسيد .
اثر ديگر عنايت الله لاهورى كتاب تاريخ دلگشاست در ذكر پادشاهى شاهجهان و بعضى از رويدادههاى اوايل عهد اورنگ زيب ( 1068 - 1118 ه ) .
البته مؤلف بشيوهء بيشتر تاريخنويسان عهد گوركانيان هند براى بيان پادشاهى شاهجهان سخنان خود را از ذكر تاريخ نياكانش آغاز كرد .
مهمترين اثر عنايت الله كنبو كتاب بهار دانش اوست كه بسال 1060 بنام شاهجهان تأليف كرده و يك كتاب ادبى است و موضوع آن عشق جهاندار سلطان و بهرهور بانوست كه با عدهيى حكايات و قصص همراهست و بى شباهت بكتاب هزار و يك شب نيست . اين كتاب دو مقدمه دارد ، نخست از محمد صالح كنبو برادر خردتر و شاگرد عنايت الله كنبو كه خبر از اتمام تأليف كتاب در سال 1060 مىدهد و سپس مقدمهء عنايت الله آمده است كه مدعيست داستانها را از برهمن پسرى شنيده و از هندى بپارسى درآورده و در اينباره چنين نوشته است : « بر ضمير مهر نشان و خاطر صبح توامان چمن پيرايان باغ فضل و هنر و سخنپروران و الا گوهر پوشيده مباد كه روزى در ايام
تاريخ ادبيات در ايران ( فارسى ) — صفحة 1757
مساهمون: ذبيح الله صفا
ص١٧٥٧