وفات او بنابر آنچه در تاريخ محمدى آمده و در مقدمهء مآثر رحيمى ( ص 15 ) نقل شده بسال 1042 ه اتفاق افتاد .
اثر مهم مير عبد الباقى كتاب مآثر رحيمى است كه كتاب بسيار معتبر و قابل توجهى است در تاريخ و رجال عهد مؤلف . اين كتاب اصلا به قصد بيان احوال و مآثر ميرزا عبد الرحيم خانخانان « 1 » از رجال بسيار بزرگ عهد جلال الدين اكبر و جهانگير نوشته شده و بمناسبت حاوى اطلاعات ارزندهييست در تاريخ و دربارهء پادشاهان و عالمان و شاعران و سرداران و هنرمندان معاصر او .
مآثر رحيمى كه در چند جزء عظيم ميان سالهاى 1924 - 1931 در كلكته بطبع رسيده ، در يك مقدمه و چهار فصل و خاتمه تأليف شده است :
مقدمه در ذكر حسب و نسب و آباى ميرزا عبد الرحيم خان . - فصل اول در ذكر محمد بيرام خان و حالات سلاطين غزنوى و غير ذلك تا زمان سلطنت جهانگير شاه بن اكبر شاه و برخى از حالات سلاطين بنگاله و جونپور و مالوه و كشمير و ملتان . - فصل دوم در احوال خانخانان عبد الرحيم خان و ذكر سلاطين گجرات و سند و دكن و خانديس . - فصل سوم در مآثر و آثار خانخانان . - فصل چهارم در ذكر حالات فرزندان خانخانان . - خاتمه در ذكر حالات علما و فضلا و شعرا و سپاهيان و مستعدان سلسلهء خانخانان در سه قسم : [ قسم اول در بيان علما و فضلا ، قسم دوم در بيان فصحا و شعرا ، قسم سوم در بيان سپاهيان و مستعدان و هنرمندان اصناف ] .
مير عبد الباقى ذكر حال خانخانان بيرام خان و خانخانان عبد الرحيم خان را از احوال پادشاهان قراقويونلو كه نياكان آنان بودند ، آغاز كرد و سپس ، بمناسبت ، بذكر بسيارى از خاندانهاى سلطنتى هند از غزنويان ببعد پرداخته و درين راه از كتابهاى معتبر پيش از خود استفاده كرده است . اما از لحاظ تاريخ ادبى ايران و هند قسمت خاتمهء كتابست كه اهميت اساسى دارد چنان كه در قسم اول از آن خاتمه نام 636 تن از عالمان و فاضلان و سخنوران آمده است ، و
هامش
( 1 ) - همين جلد ، ص 471 - 475 .