امتداد يافته و بابى خاص بسلطنت اكبر و اميران و عالمان دربار او اختصاص داده شده است .
34 - عبد الحق حقى « 1 »
عبد الحق بن سيف الدين بن سعد الله ترك بخارى دهلوى ، از يك خاندان بزرگ ادب و تصوف بود كه از بخارا بهند كوچ كرد و در دهلى سكونت گزيد . وى محدث و فقيه و مورخ و صاحب اثرهاى متعدديست كه شمارهء آنها را تا 120 دفتر نوشتهاند .
شعر نيز مىگفت و حقى تخلص مىكرد . پدرش سيف الدين و عمش رزق الله نيز در نظم و نثر فارسى دست داشتند . عبد الحق در 958 در دهلى ولادت يافت ، بعد از كسب معارف زمان بتصوف گراييد و وارد طريقت قادرى شد ، دوبار به مكه و مدينه سفر كرد و مدتى در آن جاها بود و بازماندهء حيات را در دهلى گذراند و همانجا بسال 1052 درگذشت . وى در موضوعهاى گوناگونى مانند حديث و تفسير و فقه و تصوف و عرفان و كلام و منطق و تاريخ كتابهاى متعدد نوشت . از آن ميان بعضى را نام مىبريم ، مثل :
مدارج النبوة و مراتب الفتوة در سيرت رسول به فارسى كه خود گزيدهيى از آن بنام حليهء سيد المرسلين ترتيب داد « 2 » ؛ الطريق القويم فى شرح الصراط المستقيم كه در 1016 نوشته « 3 » ؛ و جذب القلوب الى دار المحبوب يا تاريخ مدينه ؛ و
هامش
( 1 ) - دربارهء او بنگريد به :
* تاريخ نظم و نثر در ايران و در زبان فارسى ، سعيد نفيسى ، تهران 1344 ، ص 369 - 371 و 805 . دربارهء پدر و عمش همان كتاب ، ص 678 و 798 .
* فهرست نسخههاى خطى فارسى در كتابخانهء موزهء بريتانيا ، ريو ، ص 355 و 223 - 224 ؛ و دربارهء پسرش نور الحق همان كتاب ص 224 - 225 .
* تاريخنويسى فارسى در هند و پاكستان ، لاهور 1985 ، ص 163 - 167 .
* مأخذهاى ديگرى كه در زير صفحههاى آينده ذكر خواهد شد .
( 2 ) - فهرست نسخههاى فارسى موزهء ملى پاكستان ، ص 754 .
( 3 ) - ايضا ، ص 756 .