ز آن طره كه با رخش بتاب افتادست * در گردن خورشيد طناب افتادست
گفتم ز چهرو پرشكنست اعضايش * گفتا كه ز بام آفتاب افتادست
*
هر صبح كه درهاى فلك باز كنند * مردم قانون جستوجو ساز كنند
قوال فلك بدست گيرد دف مهر * دنياطلبان پا زدن آغاز كنند
*
كس نشأه نديد تا مى ناب نخورد * گوهر نگرفت رشته تا تاب نخورد
از سفله مدار چشم راحت بيدل * كز چشمهء آيينه كسى آب نخورد
*
دى آينهيى فتاده ديدم برهى * در گرد كلف شكسته سامان مهى
از پردهء رنگش اين نوا مىباليد * كاى خودبينان بجانب ما نگهى !
118 - مخلص كاشانى « 1 »
ميرزا محمد متخلص بمخلص و معروف به « مخلصاى كاشى » از شاعران نيمهء نخستين از سدهء دوازدهم هجريست . در دوران پادشاهى شاه سلطان
هامش
( 1 ) - دربارهء او بنگريد به :
* تذكرهء حزين ، چاپ دوم ، تهران 1334 ، ص 77 - 78 .
* سرو آزاد ، ص 125 - 126 .
* نتايج الافكار ، ص 651 - 657 .
* رياض الشعراء واله داغستانى ، خطى .
* صحف ابراهيم ، خطى و تذكرههاى ديگر مانند مرآت آفتابنما و نغمهء عندليب .
* فهرست نسخههاى خطى فارسى در كتابخانهء موزهء بريتانيا ، ج 2 ، ص 708 - 709 .