هدي
: هِدَايَة راهنمائى با لطف و مهربانيست و از اين معنى - هَدِيَّة - است ( سوغاتى با چشم روشنى دادن ) .
هَوَادِي الوحشِ - پيشتازان گلههاى حيوانات .
هَدَيْتُ - راهنمائى كردم - أَهْدَيْتُ - هديه دادم ، اگر بگويند چگونه هدايت را راهنمائى يا مهربانى تعبير كردهاى ؟ ميگويم زيرا خداى تعالى فرموده است .
فَاهْدُوهُمْ
إِلى صِراطِ الْجَحِيمِ - الصافات / 23 و
يَهْدِيهِ
إِلى عَذابِ السَّعِيرِ - الحج / 4 كه گفته شد به كار بردن اين واژه در عذاب و دوزخ به صورت ، ريشخند و تمسخر است كه مبالغه در معنى را مىرساند مثل :
فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِيمٍ
- آل عمران / 21 شاعر ميگويد :
تحية بينهم ضرب وجيع
- زنده باد و درود و تحيت در ميان آنها نوعى زدن دردناك بود .
هِدَايَةُ اللّهِ تعالى - براى انسانها چهار وجه دارد :
اول : هدايت عمومى كه بمقتضاى آفرينش هر موجودى قرار گرفته است و در انسانها هر مكلّفى و انسان بالغى بوسيله - عقل و هوش و معارف و علوم به آن هدايت بناچار وابسته است ، چنان كه خداى تعالى فرمود :
رَبُّنَا الَّذِي أَعْطى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى
- طه / 50 اين آيه استدلال حضرت موسى به فرعون است . يعنى خداى ما كسى است كه به هر چيزى خلقتى كه او را هدايت كند و به كمالش برساند بخشيده است .