وصل
: اتِّصَال بهم پيوستگى و اتحاد اشياء است كه مانند طرفين و محيط دائره بهم نقطههايش بهم پيوسته باشد يا اجزاى هر چيز واحد . نقطه مقابل آن انفصال است واژه وَصْل - هم براى اجسام و هم براى معانى به كار ميرود مثل - وَصَلْتُ فلاناً - به او رسيدم در آيه فرمود :
وَ يَقْطَعُونَ ما أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَنْ يُوصَلَ
- البقره / 27 و
إِلَّا الَّذِينَ يَصِلُونَ
إِلى قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَهُمْ مِيثاقٌ - النساء / 90 يعنى با هم نسبت دارند . فلان مُتَّصِلٌ بفلان - يعنى او يا دامادى به او منسوب است ، خداى عز و جل فرمود :
وَ لَقَدْ وَصَّلْنا
لَهُمُ الْقَوْلَ - القصص / 51 يعنى سخنان بهم پيوسته و مربوط را براى آنها فزونى داديم . مَوْصِلُ البعيرِ اعضاى بهم پيوسته ميان پشت حيوان و ران او ( مهرهها و عضلات ) . و آيه :
وَ لا وَصِيلَةٍ
- المائدة / 103 اين اصطلاح به اين معنى است كه اگر گوسپند كسى برايش نوزادى نرينه مىزائيد مىگفتند به برادرش رسيد و آن را ذبح نمىكردند و همچنين گوسپند اولى را هم بخاطر برادرش ( نوزاد نرينه بعد ) ذبح نمىكردند .
وَصِيلَة - عمران و آبادى و فراوانى ارزاق و همچنين - وصيلة - يعنى زمين گسترده و بزرگ ، هذا وصل هذا - يعنى اين صله و جائزه ديگرى است .