معنى
واصِبٌ
- دائم و پيوسته است پس حق انسان اين است كه خداى تعالى را در تمام حالاتش عبادت كند و فرمانبردار باشد چنان كه فرشتگان را اينطور وصف مىكند كه :
لا يَعْصُونَ اللَّهَ ما أَمَرَهُمْ وَ يَفْعَلُونَ ما يُؤْمَرُونَ
- التحريم / 6 وَصَبَ وُصُوباً - ادامه يافت - وَصَبَ الدينُ - دين واجب است - مفازةٌ وَاصِبَةٌ بيابانى كه از بس گسترده و طولانى است كه گوئى پايانى ندارد .
وصد
: وَصِيدَة - غاريست در كوهستان براى پنهان كردن اموال . أَوْصَدْتُ البابَ و آصَدْتُهُ درب را محكم و چند لايه ساختم ، در آيه فرمود :
عَلَيْهِمْ نارٌ مُؤْصَدَةٌ
- البلد / 20 كه با همزه يعنى - مؤصدهم خوانده شده بمعنى چند طبقه ، وَصِيد - چيزى كه پايههايش بهم نزديك است .
وصف
: وَصْف ذكر و يادآورى چيزى كه به صورت ستايش و بيان زيبائى او باشد ، صِفَة - حالتى از زينت و زيبائى و ستايش كه در چيزى وجود دارد . مثل - زنة - و بر وزن آن كه ارزش و مقدار كميت چيزى را بيان مىكند . وَصْف - گاهى ممكن است حق يا باطل باشد . در آيه فرمود :
وَ لا تَقُولُوا لِما تَصِفُ
أَلْسِنَتُكُمُ الْكَذِبَ - النحل / 16 هشدارى است بر اينكه آن گروه آنچه مىگويند و يادآورى مىنمايند