نَمْلَة - زخم و كوركى كه از پوست بدن سر زده است و همچنين بمعنى شكاف سم حيوانات . به اسبى هم كه آرام راه ميرود نيز نَمْلَة گويند از اين واژه - نَمْل - بمعنى نميمة و سخن چينى به كار رود بتصور حركت بى صداى مورچه گفته [ گفته مىشود ] هُوَ نَمِلٌ و ذُر نَمْلَةٍ و نَمَّالٌ يعنى نمّام و سخن چين .
تَنَمَّلَ القومُ - مردم پراكنده شدند مانند مورچگان از اين رو گفتهاند - هو أجمع من نملة - او مانند مورچگان كه زود و بسرعت پراكنده ميشوند نيست أُنْمُلَة - سر انگشتان كنارى دست جمعش أَنَامِل .
نهج
: نَهْج راه روشن و آشكار است . نَهَجَ الأمرُ و أَنْهَجَ يعنى واضح و روشن شد كه عبارت - مَنْهَجُ الطريقِ و مِنْهَاجُهُ - همان آشكار بودن راه است .
لِكُلٍّ جَعَلْنا مِنْكُمْ شِرْعَةً وَ مِنْهاجاً
- المائده / 48 ( در مورد لشگريان داود عليه السّلام است كه ميگويد براى هر دسته از شما آبشخورى روشن قرار داديم .
عبارت - نَهَجَ الثوبُ و أَنْهَجَ - كهنگى پارچه و لباس معلوم شد ، أَنْهَجَهُ البلى يعنى كهنگى به او رسيد و ظاهر شد .
نهر
: نَهْر همان بستر رود است كه آبش جارى است جمعش - أَنْهَار - است فرمود
وَ فَجَّرْنا خِلالَهُما نَهَراً
- الكهف / 33 و
وَ أَلْقى فِي الْأَرْضِ رَواسِيَ أَنْ تَمِيدَ بِكُمْ وَ أَنْهاراً
- النحل / 15