و
نِعْمَ الْمَوْلى وَ نِعْمَ النَّصِيرُ
- الانفال / 40 و
وَ الْأَرْضَ فَرَشْناها فَنِعْمَ الْماهِدُونَ
- الذاريات / 48 « 2 » و آيه
إِنْ تُبْدُوا الصَّدَقاتِ فَنِعِمَّا
هِيَ - البقره / 271
هامش
( 2 ) آيه 48 - سورهء ذاريات است كه خداوند انسانها را به يكى از نعمتهاى با عظمت و شكوهمند خلقت زمين اشاره مىكند ، اين سوره با آياتى كه ريزهكاريهاى خلقت و ايجاد شرايط زيستى را در زمين نشان ميدهد آغاز شده است ميگويد « به بادهائى كه به نيكوئى عوامل حياتى مانند ( ابرها ، گازها ، خاكها ، گرد افشاندن گلها و درختان ) را انجام ميدهند ، و ابرهائى كه بار سنگين بارانها را به امر حق بر - ميدارند و تأمين آب را بطور فراگير به دوش دارند ، كشتيهائى كه بر روى آب همان شرايط لازمى كه در مواد آنها هست روان هستند و ديگر كارگزاران خلقت كه به امر حق هر چيزى را با همان شرايط خود تقسيم ميكنند . سپس در آيه 20 ميگويد( وَ فِي الْأَرْضِ آياتٌ لِلْمُوقِنِينَ ، وَ فِي أَنْفُسِكُمْ أَ فَلا تُبْصِرُونَ )در زمين و در وجود شما نشانههائى بر توحيد براى نيكوكاران و اهل يقين هست آيا به چشم بصيرت به آنها نمىنگريد . آنگاه در آيه 47 و 48 ميفرمايد :وَ السَّماءَ بَنَيْناها بِأَيْدٍ وَ إِنَّا لَمُوسِعُونَ وَ الْأَرْضَ فَرَشْناها فَنِعْمَ الْماهِدُونَآسمان را با قدرت برافراشتيم و بر كار عالم مقتدريم و زمين را با شرايط حياتيش آفريديم و گسترديم و چه نيكو مهدى و گاهوارهاى براى ايجاد و رشد و كمال انسان بگسترديم ، و از هر چيزى دو نوع زوج يا نر و ماده آفريديم تا اينكه يادآور حكمت و رمز و راز آفرينش خداوند شويد .وَ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ خَلَقْنا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَو سعدى شيرازى اين حقايق و ظرافتها يا شكوهمندى و زيبائى خلقت را چه نيكو گفته است ميگويد :
« فراش باد صبا را گفته تا فرش زمردين بگستراند و دايه ابر بهارى را فرموده تا نبات بنات را در مهد زمين ميپروراند ، درختان را به خلعت باد نوروزى قباى سبز .