و
فَناظِرَةٌ
بِمَ يَرْجِعُ الْمُرْسَلُونَ - النمل / 35 « 1 » و
هَلْ يَنْظُرُونَ
إِلَّا أَنْ يَأْتِيَهُمُ اللَّهُ فِي ظُلَلٍ مِنَ الْغَمامِ وَ الْمَلائِكَةُ - البقره / 210 ( آيا منتظرند كه خداوند در سايهء ابرها و فرشتگان ظاهر شود ) .
و
هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا السَّاعَةَ أَنْ تَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ
- الزخرف / 66 و
ما يَنْظُرُ
هؤُلاءِ إِلَّا صَيْحَةً واحِدَةً - الصاد / 15 ( دو آيه اخير انتظار رسيدن رستاخيز و آستانه قيامت است كه با بانگى فراگير آغاز مىشود و بىخبران از خدا و قيامت در حال جهل و ناآگاهى هستند ) امّا در آيه :
رَبِّ أَرِنِي أَنْظُرْ
إِلَيْكَ - الاعراف / 143 در باره درخواست حضرت موسى عليه السّلام است كه ميگويد پروردگارم خود را به من بنمايان تا ترا به بينم ، شرح و بحث در حقايق اين آيه فرصتى ديگر در كتابى ديگر ميخواهد .
واژه - نَظَر - در معنى تحير و شگفت زدگى در كارها به كار ميرود مثل :
فَأَخَذَتْكُمُ الصَّاعِقَةُ وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ
- البقره / 55 و
وَ تَراهُمْ يَنْظُرُونَ
إِلَيْكَ وَ هُمْ لا يُبْصِرُونَ - الاعراف / 198 و
وَ تَراهُمْ يُعْرَضُونَ عَلَيْها خاشِعِينَ مِنَ الذُّلِّ يَنْظُرُونَ مِنْ طَرْفٍ خَفِيٍّ
هامش
( 1 ) سخن بلقيس ملكه سبا است ميگويد - من هديهاى براى سليمان ميفرستم تا به بينم فرستادگانم از او چگونه پاسخى ميآورند ! ؟ .