نَسَفَ البعيرُ الارضَ - شتر زمين را با نوك پاهايش كند و خاكش را دور ريخت ، و آن را - ناقة نَسُوف - گويند در آيه :
ثُمَّ لَنَنْسِفَنَّهُ
فِي الْيَمِّ نَسْفاً - طه / 97 اى رسول اگر از تو در باره كوهها در قيامت پرسش كردند بگو كه خداوند كوهها را از بن بر كند كه خاك شده و خاكش بر باد رود ، يعنى غبار پراكنده در هوا .
سر شير و كره كه بر روى ظرف قرار ميگيرد نيز - نُسَافَة - است كه تشبيهى است به همان گرد و غبار روى زمين - اناء نَسْفَان - ظرف پر كه كف بر سر دارد .
و انْتُسِفَ لونه - رنگ و رويش تغيير كرد - مثل - اغبر وجهه - و نُسْفَة - سنگپا كه چرك پا را با آن بر طرف مىكند .
نسك
: نُسُك يعنى عبادت و نَاسِك همان عابد و عبادت كننده است كه به اعمال حج اختصاص دارد - مَنَاسِك - همان اعمال حج ، نَسِيكَه - قربانى و ذبيحه است در آيه گفت :
فَفِدْيَةٌ مِنْ صِيامٍ أَوْ صَدَقَةٍ أَوْ نُسُكٍ
- البقره / 196 ( مربوط به بيمارانيست كه نميتواند در حج سر بتراشند ميگويد يا روزه و يا صدقه و يا قربانى انجام دهيد .
فَإِذا قَضَيْتُمْ مَناسِكَكُمْ
- البقره / 200 و
مَنْسَكاً
هُمْ ناسِكُوهُ - الحج / 67