ندا
: نِدَاء كردن يعنى آشكارا و بلند صدا كردن ، و اين معنى در بانگ و صداى بدون معنى و مفهوم هم به كار ميرود چنان كه در آيه فرمود :
مَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا كَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ بِما لا يَسْمَعُ إِلَّا دُعاءً وَ نِداءً
- البقره / 171 .
يعنى صدائى كه معنى آن شناخته نميشود فقط مجرد صوت است اما صداى با مفهوم مقتضاى تركيب كلام است . واژه - ندا - به صدائى كه معنى و مفهوم هم دارد و تركيبى از مفهوم و صداست گفته مىشود ، خداى تعالى گفت :
وَ إِذْ نادى
رَبُّكَ مُوسى - الشعراء / 10 و
وَ إِذا نادَيْتُمْ إِلَى الصَّلاةِ
- المائده / 58 يعنى به نماز خوانده شديد ، مثل آيه :
إِذا نُودِيَ
لِلصَّلاةِ مِنْ يَوْمِ الْجُمُعَةِ - الجمعه / 9 « 1 »
هامش
چه خورى چيزى كز خوردن آن چيز ترا * نى چنان سرو نمايد به نظر سرو چو نىگر كشى عربده گويند كه وى كرد نه مى * ور كنى بخشش گويند كه مىكرد نه وى .( 1 ) متفكر كم نظير جهان اسلام ملاصدراى شيرازى فيلسوف و عارف و فقيه و الا مقام در مورد آيه فوق و روز جمعه و نماز آن ميفرمايد :
« چنان كه با دلايل حكمى روشن شد يكى از اسرار آفرينش آسمانها و زمين و آنچه در ميان آنهاست خلقت تكوينى و تدريجى در شش زمان يا شش روز الهى .