تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — صفحة 294

مساهمون:

ص٢٩٤
و برآورد . نَحِيب - گريه با شيون ، نُحَاب - سرفه .

نحت

: نَحْت بريدن و تراش دادن ، چوب و سنگ و از اين قبيل اشياء سخت و محكم است . در آيه گفت :
وَ تَنْحِتُونَ
مِنَ الْجِبالِ بُيُوتاً فارِهِينَ - الاعراف / 74 « 2 » نُحَاتَة - تراشه و بريده‌هاى چوب و براده‌هاى آهن و غيره ، نَحِيتَة - طبيعتى كه در سرشت انسان هست مثل غريزه كه انسان بر آن نهاد سرشته شده .

نحر

: نَحْر گردن و محل قلاده كه بالاتر از سينه است ، نَحَرْتُهُ - به گردنش زدم مثل
هامش
( 2 ) در باره مردم نافرمان و قوم طغيانگر ثمود است كه با نعمت‌هاى سرشار و فراوان الهى در زمين به ميزبان و خداى خود ايمان نياوردند و مىپنداشتند در بناهائى كه در كوهستانها و از سنگ با كمال دقت و محكمى ساخته بودند هميشگى خواهند بود و به آسايش زندگى خواهند كرد . مرحوم راغب رحمه اللّه - آيه‌اى كه حضرت ابراهيم به بت پرستان ميگويد كه -أَ تَعْبُدُونَ ما تَنْحِتُونَ- نياورده كه در حقيقت انسان‌ها اگر به حال خود رها شوند خود ساخته‌هاى خويش را هم ميپرستند و از مراحل - خواست - تمايل - دوستى - محبت شديد به آن مصنوعات به حد پرستش ميرسند . و امروز آثار شوم ويرانگر - علم پرستى - زر و سيم پرستى - قدرت پرستى - كاخ پرستى - ابزار و ماشين پرستى - و . . . را در جهان به خوبى مشاهده ميكنيم و به وجود پيامبران و آئين الهى براى رهائى بشر از اين اسارتها را ايمان ميآوريم .