تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — صفحة 212

مساهمون:

ص٢١٢
اما در باره دريا كه ميگويند - مده نهر آخر - اين كلمه از امداد نيست زيرا واژه - مد - گاهى هم در سود و خوبى و هم در زمان و ناپسند به كار ميرود ، و اين همان عبارت - مَدَدْتُ الدواة - است ، دوات را براى نوشتن پر كردم . در آيه گفت :
وَ لَوْ جِئْنا بِمِثْلِهِ مَدَداً
- الكهف / 109 . كه همين معنى اخير است .

مدن

: مَدِينَة بر وزن قبيله بمعنى شهر است كه در نظر بعضى از دانشمندان جمع آن مُدُن است - مَدَنَتْ مدينة - شهرى ساختن گروهى ديگر حرف - م - را زائد ميدانند ( زيرا بگفته ابن فارس تنها همين كلمه - م - د - ن - ريشه آن است ) . در آيه گفت :
وَ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ مَرَدُوا عَلَى النِّفاقِ
- التوبه / 101 . و آيه
وَ جاءَ مِنْ أَقْصَا الْمَدِينَةِ
- ياسين / 20 . و
دَخَلَ الْمَدِينَةَ
- القصص / 15 .

مرر

: مُرُور كه مصدر است يعنى گذشتن و عبور كردن در آيه گفت :
وَ إِذا مَرُّوا
بِهِمْ يَتَغامَزُونَ - المطففين 30 و
إِذا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِراماً
- الفرقان / 72