هر چيزى بيك نحو سودى در بر دارد متاع و متعه ناميده شده از اين روى گفت :
وَ لَمَّا فَتَحُوا مَتاعَهُمْ
- يوسف / 65 .
در باره طعام و غلات برادران يوسف است كه در اين جا متاع ناميده شده و يا ظرفهاشان كه هر دو متاع و لازم و ملزوم يكديگر است زيرا طعام در ظرف قرار دارد . و آيه :
وَ لِلْمُطَلَّقاتِ مَتاعٌ بِالْمَعْرُوفِ
- البقره / 241 .
پس متاع و مُتْعَة چيزى است كه به زنان طلاق گرفته داده مىشود تا در مدت عده از آنها استفاده كند آن هم با نيكوئى و معروف نه با اكراه و جدال - امتعتها و متعتها - هر دو در يك معنى است ، و در قرآن شكل دوم به كار رفته مثل آيه :
فَمَتِّعُوهُنَّ
وَ سَرِّحُوهُنَّ الاحزاب / 49 .
و نيز فرمود :
وَ مَتِّعُوهُنَّ عَلَى الْمُوسِعِ قَدَرُهُ وَ عَلَى الْمُقْتِرِ قَدَرُهُ
- بقره / 236 .
( در اين آيه شخصيت انسانى مردان و زنان را با توجه به قدرت مالىشان بيان مىكند ميفرمايد : اگر قبل از مباشرت و همبستر شدن زنان را طلاق داديد
هامش
آن كفى برآمد همانطور كه با گداختن فلزات براى وسايل يا زينت كفى برآورد اينها مثال حق و باطل است كه آن كفها از بين رفتنى است اما آب و آن فلزات كه براى خير و منفعت مردم است در زمين باقى ميماند اين مثالها به روشى براى فهم مردم است تا به آنچه كه مانند حق و بينائى وفور و آب فلز سودمند و حقيقت دارد توجه كند .