كتاب الميم
متع
: مُتُوع كه مصدر است بمعنى بالا رفتن ، و ارتفاع است ، ميگويد - مَتَعَ النهارُ و مَتَعَ النباتُ - روز بالا آمد ، گياه رشد كرد . يعنى از خاك سر بر آورد .
- مَتَاع - بهرهمندى دراز مدت . مَتَّعَهُ اللّهُ بكذا و أَمْتَعَهُ و تَمَتَّعَ - خدا او را بهرهمند ساخت سودش رساندى و بهره برد . در آيه گفت :
وَ مَتَّعْناهُمْ إِلى حِينٍ
يونس / 98 و
نُمَتِّعُهُمْ قَلِيلًا
- لقمان / 24 .
و
فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلًا
- البقره / 126 .
و
سَنُمَتِّعُهُمْ ثُمَّ يَمَسُّهُمْ مِنَّا عَذابٌ أَلِيمٌ
- هود / 48 .
هر جا كه در قرآن - تمتع در دنيا ذكر شده بر روش تهديد و انذار است براى اينست كه در - تمتع - گستردگى معنى هست - اسْتَمْتَعَ - طلب تمتع است در آيه گفت :
رَبَّنَا اسْتَمْتَعَ بَعْضُنا بِبَعْضٍ
- الانعام / 128 .
و
فَاسْتَمْتَعُوا بِخَلاقِهِمْ
- التوبة / 69 و
فَاسْتَمْتَعْتُمْ بِخَلاقِكُمْ كَمَا اسْتَمْتَعَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ بِخَلاقِهِمْ
- التوبه / 69 « 1 »
هامش
( 1 ) ترجمه تمام آيه چنين است : خطاب سخن به دنيا پرستان ، كفار و دو .