( اين آيه از يكى از شش سورهاى است كه عليه افزون طلبان و مال اندوزان است ) .
لمس
: لَمْس - درك و فهم با حواس ظاهر و پوست بدن است كه از آن بگونه خواستن و طلب تعبير شده است .
شاعر ميگويد :
« و أَلْمِسُهُ فلا أجده »
در طلبش بودم آن را نيافتم . خداى تعالى گفت :
وَ أَنَّا لَمَسْنَا
السَّماءَ - الجن / 8 ) .
( سخن پريان است كه ميگويند به آسمان بر شديم و آنجا را سرشار از نگهبانان يافتيم ) .
هامش
بلند زبانه كشيده است .
اين تشبيهات زيباى ادبى تناسبى با حالات دنيائى انسانهاى مال اندوز و عيبجو دارد ، در اين جا خانههاى مجلل و بلند ميسازند كه نتيجه آن محروميتى كه به مستمندان رساندهاند همان شعلههاى بلند زبانه كشيدهاش است اثرات افزون طلبى به صورت ظالمانه كه حقوق ديگران را غصب و پامال كنند همان صفات زشت گناه آلوده است .
مولوى ميگويد :در جهان آتش تو بر دلها زدى * مايه نار جهنم آمدىچون ز دستت ظلم بر مظلوم رفت * آن درختى گشت از آن زقّوم استآن عملهاى چو مار و كژدمت * مار و كژدم گردد و گيرد دمت .