يعنى قيامت و بعث و نشور را فراموش كردند .
يَوْمَ التَّلاقِ
- غافر / 15 ) .
يعنى روز قيامت ، وجه تسميه قيامت به زمان تلاقى و برخورد براى خصوصياتى است كه در آن زمان و هنگام محشر هست .
اول - برخورد و رسيدن كسانى كه قبلا از دنيا رفتهاند و كسانى كه بعدا آمدهاند .
دوم - برخورد و ملاقات كروبيان يا اهل آسمانها با اهالى زمين .
سوم - برخورد هر كسى به عملى كه خودش انجام داده و قبل از مردنش پيشاپيش حاصل شده .
گفته مىشود - لَقِىَ فلان خيرا و شرا - يعنى به نيك و بد كردارش رسيد ، شاعر گويد :
فمن يلق خيرا يحمد النّاس امره * كرار نيكوكار را مردم مىستانيد
و ديگرى ميگويد :
تَلْقَى السماحة منه و الندى خلقا .
تو اخلاق جوانمردى و بخشش را از او در نهاد و سرشتش در خواهى يافت .
- لَقِيتُهُ بكذا - وقتى است كه او را استقبال كنى ، خداى تعالى فرمود :
وَ يُلَقَّوْنَ
فِيها تَحِيَّةً وَ سَلاماً - الفرقان / 75 ) .
و آيه
وَ لَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَ سُرُوراً
- انسان / 11 ) .
تلقى هم در معنى - لقى - است در آيه گفت :
وَ تَتَلَقَّاهُمُ
الْمَلائِكَةُ - الانبياء / 103 ) .