لَقَدْ كُنْتُمْ تَمَنَّوْنَ الْمَوْتَ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَلْقَوْهُ
- آل عمران / 143 ) .
يعنى ( قبل از اينكه مرگ را دريابيد آرزويش را داشتيد ) و گفت :
لَقَدْ لَقِينا
مِنْ سَفَرِنا هذا نَصَباً - الكهف / 62 ) .
در مسافرتمان به اين رنج و زحمت رسيديم .
اما مُلَاقَات خداى عزّ و جلّ عبارت از قيامت و بازگشت به اوست . در آيه گفت :
وَ اعْلَمُوا أَنَّكُمْ مُلاقُوهُ
- البقره / 223 ) .
و
قالَ الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلاقُوا
اللَّهِ - بقره / 46 « 1 » .
لِقَاءْ مصدر دوم ملاقات است در آيه گفت :
وَ قالَ الَّذِينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنا
- يونس / 7 ) .
و
إِلى رَبِّكَ كَدْحاً فَمُلاقِيهِ
و
فَذُوقُوا بِما نَسِيتُمْ لِقاءَ يَوْمِكُمْ هذا -
الجاثيه / 34 ) .
هامش
( 1 ) آيه 249 سوره بقره اشاره به دو دسته از مؤمنين دارد كه در سپاه طالوت بودند عدهاى اندك با ايمانى ثابت كه به پيروزى خود و آخرت باور و يقين داشتند از حرف رهبرشان اطاعت كردند اما گروهى ديگر كه ايمانى ضعيف داشتند و به لقاى پروردگار گمانى داشتند نه يقين گفتند ما را با سپاه جالوت كه قوى هستند طاقت جنگ نيست اينان نميدانستند كه چه بسيار گروه اندك با ايمان بر گروه زياد بى ايمان با يارى خدا غلبه ميكنند زيرا -وَ اللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ.
مشابه اين آيه و مكمل آن در ساير سورهها هست كه خداوند يارى كننده ياران خويش است و آنها را در مبارزه پايدار و ثابت قدم ميدارد .