لحن
: لَحْن برگشتن سخن از تلفظى است كه بايستى بر آن روش بيان شود يا با تغيير و حذف زير و زبر ( اعراب ) يا با كم و زياد كردن حروف و جابجائى آنها كه اين گونه - لحن - ناپسند است كه بيشتر در اين معنى به كار ميرود .
هامش
شمشيرها و نيزهها مانند سوزنها كه در پارچه به كار ميرود بر بدن دلاوران مىنشيند .
در حديثى هم پس از فتح مكه گفتهاند -اليوم يوم الْمَلْحَمَة- كه دو معنى دارد :
1 - كارزار 2 - صلاح و الفت دادن مردم كه در همين معنى دوم پيامبر را - بنى الملحمه - خواندهاند يعنى الفت دهنده .
3 - سومين معنى آن - پيشگوئى حوادث و رويدادهاى تاريخى است ( علم و آگاهى از آينده ) جاحظ بخشى از كتاب - البيان و التبيين - را به اين قسمت اختصاص داده است ، قبل از اسلام هم بطلميوس كتابى دارد بنام - مَلْحَمَة - كه در آن از علم تاريخ و جغرافياى عصر خويش و آينده زمين و انسانها سخن گفته .
چنان كه ياقوت حموى صاحب كتاب كم نظير - معجم البلدان غالبا به ويژه در باره شهرهاى ايران و ماوراء النهر از آن كتاب نقل مىكند .
و ميگويد - قال بطليموس فى كتاب الملحمه - اين معنى سوم در خطبات امام على عليه السّلام و قرآن به خوبى مشهود است .
در خطبه 127 - نهج البلاغه هم كه بنام - فيما يخبر به عن الملاحم بالبصره چنين بيان شده :
در ميان خطبه شخصى از قبيله - كليب كه از اصحاب او بود ميگويد - لقد اعطيت يا امير المؤمنين علم الغيب . . ؟ فضحك عليه السّلام و قال للرجل . . .
على عليه السّلام فرمود - اى برادر كلبى آنچه گفتم علم غيب نيست بلكه چيزهائى .