تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ احمدشاهى ( فارسي ) — صفحة 49

مساهمون:

ص٤٩

ذكر شمّه‌اى از نسب اين برگزيدهء درگاه حضرت ذو الجلال بر سبيل اختصار و اجمال

چون قلم اعجاز رقم ، قدم در وادى طى اين مطلب عظمى گذاشت ، مناسب چنان مىنمايد كه به دستور باقى سخنوران نكته‌دان ، اول شمّه‌اى از نسب ذات با بركات ولىنعمت خود را در معرض بيان آورد تا مبتديان بىخبر آگاهى يافته لآلى آب‌دار سمو حسب و درر شاهوار علو نسب را حسب الواقع آويزهء گوش هوش خود سازند ؛ هرچند پايهء قدر و منزلت اين منظور انظار الطاف الهى از آن بلندتر است كه محتاج به اظهار نسب همايون باشد .
سزد به ذات شريفش نسب نمايد فخر * ز آفتاب نسب‌نامه كس نخواسته است
نهايت اقتدا به سنت سنيّهء سخنوران نموده ، شمّه‌اى از آن به معرض اظهار و بيان درمىآورد كه اصل آن حضرت از بزرگان طوايف ايل جليل درّانى از تيرهء سدوزيىاند كه رياست و سرورى اين طايفه هميشه از تيرهء مزبور به دستور توره كه در ميان سلاطين ترك و آل عثمان و هندوستان و غيره معمول است ، از آباى عظام و اجداد كرام خود ميراث دارند و بعد از آن‌كه آن حضرت به عنايت الهى بر تخت فيروزبخت سلطنت و صاحب‌كلاهى تكيه زدند ، با الهام ملهم عيسى ذات با بركات آن حضرت به شاه درّ دران و عموم اين طايفه كه در ركاب نصرت انتصاب اشرف ، مصدر خدمات نمايان گرديده بودند ، ملقب و مشهور به ايل جليل درّانى شدند . و از قديم الايام ايل جليل مزبور در دار القرار قندهار و زمين‌داور و طوبا و كوهستانات سمت قراباغ غزنين الى خطهء دلگشاى كابل ييلاق‌نشين و قشلاق‌نشين مىداشتند و نسب فرخنده‌حسب اين خديو فلك‌جناب
تاريخ احمدشاهى ( فارسي ) — صفحة 49 | محمود الحسينى بن ابراهيم جامى / محمد سرور مولايى