نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ
. » [ يعنى : شما اى مسلمانان ، با اهل كتاب مجادله نكنيد مگر به طريق خوشى ، سواى آنها كه به شما ظلم مىكنند ؛ و بگوئيد ما ايمان مىآوريم به آن چيزى كه به ما نازل شده و به آن چيزى كه به شما نازل گشته است ، خداى ما و خداى شما يك است و ما خود را به او تسليم نمودهايم . ]
همچنين در سورهء الشّورى چنين آمده است :
« وَ قُلْ آمَنْتُ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنْ كِتابٍ وَ أُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمُ اللَّهُ رَبُّنا وَ رَبُّكُمْ ، لَنا أَعْمالُنا وَ لَكُمْ أَعْمالُكُمْ لا حُجَّةَ بَيْنَنا وَ بَيْنَكُمُ »
[ يعنى : بگو اى محمّد : كه من ايمان مىآورم به آن كتبى كه از خدا نزول يافتهاند و در خصوص شما به من عدالت امر شده است ، خدا پروردگار ما و پروردگار شماست ، اعمال ما براى ما و اعمال شما براى شما محسوب خواهد شد ، بين ما و شما حجّتى نيست . ]
باز در سورهء بقره آيهء 62 مىخوانيم :
« إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ هادُوا وَ النَّصارى وَ الصَّابِئِينَ ، مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ عَمِلَ صالِحاً ، فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ
. » [ يعنى : هر مسلمان و يهود و نصارا و ستارهپرست كه از روى حقيقت به خدا و روز قيامت ايمان آورد و نيكوكارى پيشه كند ، البته از خدا پاداش نيك يابد و هيچگاه بيمناك و اندوهگين نخواهد بود ] .
در سورهء بقره از اختلاف صاحبان كتاب سخن رفته است :
« وَ قالَتِ الْيَهُودُ لَيْسَتِ النَّصارى عَلى شَيْءٍ وَ قالَتِ النَّصارى لَيْسَتِ الْيَهُودُ عَلى شَيْءٍ وَ هُمْ يَتْلُونَ الْكِتابَ ، كَذلِكَ قالَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ مِثْلَ قَوْلِهِمْ ، فَاللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فِيما كانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ
. » ( سورهء بقره ، آيه 113 ) [ يعنى : يهود گويند كه نصارا را از حقيقت نصيبى نيست و نصارا بر اين دعوىاند كه يهود از حقيقت بىبهرهاند ، در صورتى كه هردو گروه در خواندن كتاب آسمانى يكسانند ، اينگونه دعوىها نظير گفتار و مجادلات مردمى است كه كتاب آسمانى ندارند ، و خداوند در اين اختلافات روز قيامت داورى خواهد كرد . ] و اينگونه اختلاف پيروان آن دو مذهب را بىاساس خوانده است :
« وَ قَفَّيْنا عَلى آثارِهِمْ بِعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْراةِ وَ آتَيْناهُ الْإِنْجِيلَ فِيهِ هُدىً وَ نُورٌ وَ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ التَّوْراةِ وَ هُدىً وَ مَوْعِظَةً لِلْمُتَّقِينَ »
( سورهء مائده ، آيهء 46 ) [ يعنى : و از پى آن رسولان ، عيسى پسر مريم را فرستاديم كه تصديق به درستى توراتى كه در دست او بوده است و انجيل را نيز بر او