(
اغْفِرْ
لِي وَ لِوالِدَيَّ - 41 / ابراهيم ) (
أَنْ يَغْفِرَ لِي خَطِيئَتِي
- 82 / شعراء ) (
وَ اغْفِرْ لَنا
- 286 / بقره ) اغْفِرُوا هذا الامر بِغَفْرَتِهِ : يعنى آنگونه كه واجب است و بايستى پوشيده شود او را مستور دار .
مِغْفَر : كلاه خود كه سر را مىپوشاند .
غِفَارَة : پارچه و نمد زين الاغ است كه از رسيدن چربى سرش به بدنش او را حفظ مىكند ( وقتى كه بخاطر گرى سر حيوانى را قطران مىمالند ) .
تكّه چرمى هم كه جاى حركت زه كمان را مىپوشاند نيز - غِفَارَة - گويند و همچنين ابرهاى متراكم و رويهم .
غفل
: الغَفْلَة : سهو و لغزشى كه انسان را بخاطر كمى مراقبت و كمى هشيارى و بيدارى فرا مىگيرد ، مىگويند : غَفَلَ فهو غَافِل ، در آيات :
(
لَقَدْ كُنْتَ فِي غَفْلَةٍ مِنْ هذا
- 22 / ق ) (
وَ هُمْ فِي غَفْلَةٍ مُعْرِضُونَ
- 1 / انبياء ) (
وَ دَخَلَ الْمَدِينَةَ عَلى حِينِ غَفْلَةٍ مِنْ أَهْلِها
- 15 / قصص ) « 1 » (
وَ هُمْ عَنْ دُعائِهِمْ غافِلُونَ
- 5 / احقاف ) (
لَمِنَ الْغافِلِينَ
- 3 / يوسف ) (
هُمُ الْغافِلُونَ
- 179 / اعراف ) (
بِغافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُونَ
- 144 / بقره ) (
لَوْ تَغْفُلُونَ
عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ - 102 / نساء ) « 2 » (
فَهُمْ غافِلُونَ
- 6 / يس ) (
عَنْها غافِلِينَ
- 136 / اعراف ) ارض غُفْلٌ : زمين هموار ، كه بلندى ندارد .
هامش
( 1 ) مربوط به حضرت موسى است مىگويد زمانى كه بحدّ رشد و كمال رسيد ناشناخته و دور از چشم ساكنان شهر وارد آنجا شد .
( 2 ) هشدارى است به مؤمنين و مسلمانان در زمان صلح و جنگ هر دو ، كه هرگز نبايد از نيرومندى و قدرت و سلاح خويش از دشمن غافل باشند .