دادم و از برهنگى لباسش پوشاندم .
عنب
: العِنَب : ميوهء تاك يا انگور و همچنين به خود درخت تاك هم گفته مىشود ، مفردش - عِنَبَة - جمعش أَعْنَاب است در آيات :
(
وَ مِنْ ثَمَراتِ النَّخِيلِ وَ الْأَعْنابِ
- 67 / نحل ) (
جَنَّةٌ مِنْ نَخِيلٍ وَ عِنَبٍ
- 91 / اسراء ) (
وَ جَنَّاتٍ مِنْ أَعْنابٍ
- 99 / انعام ) (
حَدائِقَ وَ أَعْناباً
- 32 / نباء ) (
وَ عِنَباً وَ قَضْباً وَ زَيْتُوناً
- 28 / عبس ) (
جَنَّتَيْنِ مِنْ أَعْنابٍ
- 32 / كهف ) عِنَبَة : آبله و دانههاى ريز به شكل هسته انگور كه بر پوست بدن برمىآيد و ظاهر مىشود : .
عنت
: مُعَانَتَة - مثل - معاندة - به معنى دشمنى و عناد است ولى - معانتة - بليغتر و رساتر است ، چون - معانتة عناد و معاندهاى است كه در مفهومش مرگ و هلاكت هم هست از اين روى گفته مىشود : عَنَتَ فلانٌ : وقتى كه كسى در كارى كه از آن بيم تلف شدن هست قرار مىگيرد . مىگويند : عَنَتَ ، يَعْنُتُ ، عَنَتاً - در آيات :
(
لِمَنْ خَشِيَ الْعَنَتَ
مِنْكُمْ - 25 / نساء ) (
وَدُّوا ما عَنِتُّمْ
- 118 / آل عمران )