(
عَزِيزٌ عَلَيْهِ ما عَنِتُّمْ
- 128 / توبه ) « 1 » و آيه : (
عَنَتِ
الْوُجُوهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّومِ - 17 / طه ) يعنى چهرهها براى خداى زنده و بى همتا خاضع شده .
أَعْنَتَهُ غيرُهُ : ديگرى او را به دشوارى افكند ، در آيه : (
وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَأَعْنَتَكُمْ
- 220 / بقره ) . وقتى كه به استخوان شكسته بند شدهاى دردى برسد و آن را دوباره بشكند ، مىگويند : أَعْنَتَهُ .
عند
: عِنْد - لفظى است كه براى قرب و نزديكى وضع شده ، مثل اينكه مىگويند : عندى كذا . و زمانى براى مقام و منزلت و بر اين معنى است آيات :
(
بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ
- 169 / آل عمران ) (
إِنَّ الَّذِينَ عِنْدَ رَبِّكَ لا يَسْتَكْبِرُونَ
- 206 / اعراف ) (
فَالَّذِينَ عِنْدَ رَبِّكَ يُسَبِّحُونَ لَهُ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ
- 38 / فصّلت ) (
رَبِّ ابْنِ لِي عِنْدَكَ
بَيْتاً فِي الْجَنَّةِ - 11 / تحريم ) .
و بر اين اساس گفته شده : الملائكة المقرّبون عند اللّه : فرشتگان مقرّب پيشگاه خدايند « 2 » .
در آيات : (
وَ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ وَ أَبْقى
- 60 / قصص ) (
وَ عِنْدَهُ
عِلْمُ السَّاعَةِ - 34 / لقمان ) (
وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ
- 43 / رعد ) يعنى در حكم و فرمان او (
فَأُولئِكَ عِنْدَ اللَّهِ هُمُ الْكاذِبُونَ
- 13 / نور ) و آيه : (
وَ تَحْسَبُونَهُ هَيِّناً وَ هُوَ عِنْدَ اللَّهِ عَظِيمٌ
- 15 / نور ) « 3 » و در آيه : (
إِنْ كانَ هذا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ
- 32 / انفال ) معنيش - فى حكمه -
هامش
( 1 ) بر پيامبر ( ص ) بيم و هلاكت شما ناگوار و سنگين است .
( 2 ) و در همه آيات فوق براى - عند اللّه - عبارت پيشگاه خداى كه وسعت معنيش جهانگير است بهتر است تا عبارات : نزد خدا - حضور خدا - پيش خدا - و از اين قبيل ، پيشگاه خدا براى معنى عند اللّه مترادف وجه اللّه است كه گفت : (فَأَيْنَما تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ- 115 / بقره ) و بگفتهء امام خمينى - ما همه در پيشگاه خدا هستيم يعنى براى او حاضريم و نزديك .
( 3 ) دو آيهء اخير اشاره به يكى از موارد اخلاقى اجتماعى انسانهاست ، و همان افك و تهمت است كه در نظر گروهى كه عادتشان شده ، ساده است ولى از نظر عواقب آن و گسيختگى شيرازه روابط خانوادگى و اجتماعى افك را كه سبك مىانگارند در پيشگاه خدا بسيار بزرگ است .