به اينكه شما با پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مصاحبت كردهايد ، او را آزمودهايد و او را شناختهايد چه از نظر ظاهر و چه از نظر باطن و در او هيچگونه تباهى اعضاء و ديوانگى نيافتهايد .
و همچنين آيه : (
وَ ما صاحِبُكُمْ بِمَجْنُونٍ
- 22 / تكوير ) .
الْإِصْحَاب للشّيء : مطيع و منقاد بودن به چيزى است و اصلش اين است كه يار و همراه او شده است .
أَصْحَبَ فلان : وقتى است كه كسى پسرش بزرگ شده و مصاحبت و ياور اوست .
أَصْحَبَ فلان فلانا : همنشين و همراه او شد .
و آيه : (
وَ لا هُمْ مِنَّا يُصْحَبُونَ
- 43 / انبياء ) يعنى از جانب ما با چيزى كه آرامش و مدارا و آسايش براى آنها باشد يارى نمىشوند و از اين قبيل است ، همان چيزهائى كه خداوند اولياء خود را با آنها يارى مىكند .
اديم مُصْحَب : زير اندازى كه تازه و پر موست و موهايش از آن كنده ، نشده .
صحف
: الصَّحِيفَة : هر چيز باز شده و گسترده ، مثل : صَحِيفَة الوجه : روى باز و گشاد .
صَحِيفَة - كاغذى يا هر چيزى كه بر آن نوشته مىشود ، جمعش صُحُف و صَحَائِف - است .
در آيات : (
صُحُفِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى
- 19 / اعلى ) (
يَتْلُوا صُحُفاً مُطَهَّرَةً فِيها كُتُبٌ قَيِّمَةٌ
- 2 / بينه ) گفتهاند مراد قرآن است و اگر به صورت جمع يعنى - صحف - ذكر شده ، به خاطر اين است كه قسمتهاى زيادى از كتابهاى پيشينيان را دربردارد .
مُصْحَف : آن چيزى است كه جمع كننده و در برگيرنده - صحف و نوشتههاست جمعش مصاحف .
تَصْحِيف : خواندن مصحف و روايت كردن آن است با اشتباه حروف به صورتى غير از آنچه كه هست .