و روح الامين در قرآن صفت جبرئيل است ) و حضرت عيسى عليه السّلام نيز روح - ناميده شده در آيه : (
وَ رُوحٌ مِنْهُ
171 / نساء ، 49 / آل عمران ) اين نامگذارى براى توانائى در زنده كردن مردگان براى او بوده ( باذن اللّه ) .
قرآن - نيز - روح - ناميده شده در آيهء : (
وَ كَذلِكَ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ رُوحاً
مِنْ أَمْرِنا - 52 / شورى ) زيرا قرآن سببى است براى حيات اخروى كه در آيه : (
وَ إِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوانُ
- 62 / عنكبوت ) توصيف شده است .
روح - در معنى تنفّس نيز هست - اراح الإنسان - وقتى است كه انسان نفس مىكشد و دم برمىآورد .
آيه : (
فَرَوْحٌ
وَ رَيْحانٌ - 89 / واقعه ) ريحان چيزى است كه بوئى خوش دارد و نيز گفتهاند - ريحان - گفتهاند در آيهء (
وَ الْحَبُّ ذُو الْعَصْفِ وَ الرَّيْحانُ
- 12 / الرّحمن ) .
به عربى اصيل گفتند : الى اين ؟ به كجا مىروى ؟
پاسخ داد : أَطْلُبُ مِنْ رَيْحَانِ اللَّهِ ، يعنى رزق خدا مىجويم ، و اصلش همان است كه گفتيم .
روايت شده است كه :
( الوَلَدُ من رَيْحانِ اللّه ) .
فرزند از - رزق - خداوند است .
چنان كه شاعر گويد :
يا حبّذا ريح الولد * ريح الخزامى فى البلد
( چه نيكوست بوى خوش فرزند و بوى خوش گل خيرى صحرايى در شهر و ديار ) .
يا براى اينكه فرزند رزقى است از سوى خداى تعالى - رِيح - نيز معروف است و همان هواى متحرّك است . در عموم آياتى كه خداى تعالى ارسال باد را مفرد ذكر مىكند در معنى عذاب است هر جائى كه ريح - با لفظ جمع ( رِيَاح ) آمده است به معنى رحمت الهى است ، به صورت مفرد مثل : (
إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ رِيحاً
صَرْصَراً - 19 / قمر ) و (
فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ رِيحاً
- 16 / فصّلت ) (
كَمَثَلِ رِيحٍ فِيها صِرٌّ
- 117 / آل عمران ) و (
اشْتَدَّتْ بِهِ الرِّيحُ
- 18 / ابراهيم ) .