كه نتوانستند ، نه اينكه از آغاز منصرف شدند » .
آنگاه ميگويد : چيزى كه دقت نظر و انديشه در آن لازم است اينست كه سخنان قرآن با ديگر سخنان مباينتى ويژه دارد زيرا سخن از سه قسم بيرون نيست و مراتبشان در روشنى و بيان آشكار ، مختلف است و از نظر بلاغت و رسائى متفاوت .
اول : سخن بليغ و روان و محكم .
دوم : سخن فصيح و نزديك به ذهن و روان .
سوم : سخنى كه كلام ساده و عادى است .
سخن اول در عالىترين درجه فهم است .
سخن دوم در درجه - وسط و ميانى و قسمت سوم پائين و نزديكترين آنها به فهم . بلاغت قرآن از هر سه قسم سخن كه ذكر شد بهرهاى دارد : و از هر نوع بخشى و قسمتى كه عظمت كلام با شيرينى آن را در بردارد ، زيرا سهولت سخن نتيجه شيرينى و روانى آن است .
متانت و استوارى كلام در مشكل بودن آن و اينها ويژگيهاى آيات قرآنى است . اكنون بدانكه معجزه بودن آن در اينست كه با فصيحترين الفاظ در زيباترين نظم و تركيب و تأليف ادا شده است كه دربرگيرنده صحيحترين معانى است و عبارتند از :
1 - توحيد و يگانه دانستن خداى .
2 - بيان عزت و قدرت او .
3 - منزه دانستن صفات خداى .
4 - دعوت به پرستش او .
5 - بيان راه پرستش .
المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — صفحة پيشگفتار مترجم 26
مساهمون: الراغب الأصفهاني
صپيشگفتار مترجم ٢٦