2 - نياز شديد و ادعاهاى بسيار در بلاغت و فصاحت از سوى ديگران .
3 - تحدى عمومى قرآن .
4 - باز گرداندن نظرات ديگران از معارضه با قرآن .
5 - بلاغت و رسائى قرآن .
6 - اخبار درست و صحيح از امور آينده .
7 - شكستن عادات غلط در ميان مردم - و بالاخره مقايسه قرآن با تمام معجزات .
رمّانى پس از توضيح مطالب هفتگانه در پايان كتابش سجع بودن آيات قرآن را به كلى نفى مينمايد و آن را عيب ميشمارد و ميگويد فاصله آيات بخاطر معانى آن است نه سجع و الفاظ همآوا ، زيرا در قرآن اسجاع يا سجع تابع معانى است .
( وفيات 2 408 - معجم الادباء 5 / 280 ) دوم : أبو سليمان احمد بن محمّد بن ابراهيم خطّابى بستى متوفى 388 و يكى از فرزانگان انديشه اسلامى در قرن چهارم است كه كتابهاشان به خاطر محتواى غنى و ژرف نگرانه ، دقت استنباط و ظرافت بيان ، شخصيت آنها را در خود آشكار ساخته ، يكى از آثار مهم خطّابى - اعجاز القرآن - و غريب الحديث - است در سنن أبو داود و اعلام السنن در شرح صحيح بخارى ، در آغاز اعجاز القرآن مينويسد :
« در گذشته و حال مردمان ، سخنان بسيارى در اعجاز قرآن گفتهاند ولى آنها را به صورتى كه تشنگان حقيقت را سيراب كند نيافتم ، بخاطر مشكل بودن شناخت موضوع .
سپس نظر چهارم رمّانى را در باره - صرفه - يعنى برگشتن اراده مردم از معارضه با قرآن بيان مىكند و ميگويد اين امر درست نيست ، بلكه حقيقت اينست
المفردات في غريب القرآن ( مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن ) ( فارسى ) — صفحة پيشگفتار مترجم 25
مساهمون: الراغب الأصفهاني
صپيشگفتار مترجم ٢٥