فسر
: الفَسْرُ : اظهار نوعى معنى است كه در باره آن تعقل و انديشه به كار رفته و معقول است و از اين واژه كلمه - تَفْسِرَة « 1 » - چيزى است كه پزشك با آزمايش
هامش
1 - شير گفت آرى ولى رب العباد * نردبانى پيش پاى ما نهاد2 - پله پله رفت بايد سوى بام * هست جبرى بودن اينجا طمع خام3 - پاى دارى چون كنى خود را تو لنگ * دست دارى چون كنى پنهان ، تو جنگ4 - گر توكل مىكنى در كار كن * كار كن پس تكيه بر جبار كن5 - تكيه بر جبار كن تا وارهى * ورنه افتى در بلاى گمرهى6 - شير گفت آرى و ليكن هم ببين * جهدهاى انبياء و مؤمنين7 - سعى ابرار و جهاد مؤمنان * تا بدين ساعت ز آغاز جهان8 - مال را گر بهز دين باشى حمول * نعم مال صالح خواند آن رسول9 - آب در كشتى هلاك كشتى است * آب اندر زير كشتى پشتى است10 - جهد ، حق است و دوا حق است و درد * منكر اندر نفى جحدش جهد كرد11 - كسب كن سعيى نما و جهد كن * تا بدانى سرّ علم من لدن12 - گر چه جمله اين جهان بر جهد شد * جحد كى در كام جاهل شهد شد13 - زين نمط بسيار برهان گفت شير * كز جواب آن جيريان گشتند سير .( 1 ) فرهنگ واژههاى هرامت آينه تمامنماى تكامل و رشد علمى و سياسى اجتماعى آن امت است و ما مىبينيم در فرهنگ اسلام كه در مركزش قرآن قرار دارد واژههاى ( شورى - تعاون - حزب . . . . ) وجود دارد كه به خوبى مىتوانيم عظمت اجتماعى و عدالت گسترى آن را تصور كنيم يكى از واژههاى علمى - تفسره - است يعنى تجزيه ادرار ، كه دنياى متمدن كنونى آن را يكى از راههاى تشخيص بيماريها ميداند و پزشكان بزرگمقدار بلاد اسلامى از دورترين ايام با اين عمل .